Monday, April 28, 2025

पुस्तक क्र ६३ गडकिल्ले महाराष्ट्राचे

 


वाचनसाखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ६ ३

पुस्तकाचे नाव - गड किल्ले महाराष्ट्राचे

लेखकाचे नाव - प्रमोद मारुती मांडे

प्रकाशन व आवृत्ती- मराठी देशा फाउंडेशन पुणे

पृष्ठे संख्या– ४४२

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ ९९५

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

६ ३||पुस्तक परिचय

गड किल्ले महाराष्ट्राचे

प्रमोद मारुती मांडे


आज एक मे महाराष्ट्र दिन

आपल्या इतिहासाची साक्ष देत अनेक गडकिल्ले अजूनही दिमाखात उभे आहेत त्यांच्याविषयी या पुस्तकातून घेतलेली ही माहिती .सांगावयास विशेष आनंद वाटतो की हे पुस्तक आदरणीय उद्धव पवार आणि त्यांच्या समूहाकडून घेतलेल्या गडकिल्ल्यांच्या प्रश्नमंजुषा स्पर्धेत मला प्रथम क्रमांकाचे बक्षीस म्हणून मिळालेल आहे .हा बक्षीस समारंभ सातारा जिल्ह्यातील चंदन वंदन या गडावर झालेला होता .


महाराष्ट्राच्या इतिहासात गड-किल्ल्यांना अत्यंत महत्त्वाचे स्थान आहे. हे किल्ले केवळ दगडमातीचे बांधकाम नाही, तर छत्रपती शिवाजी महाराजांसारख्या थोर व्यक्तिमत्वांच्या कार्याचे साक्षीदार आहेत. याच ऐतिहासिक वारशाचे दर्शन घडवणारे पुस्तक म्हणजे प्रमोद मारुती मांडे यांचे ‘गड किल्ले महाराष्ट्राचे’. लेखकाने या पुस्तकाच्या माध्यमातून महाराष्ट्रातील विविध गड-किल्ल्यांचे केवळ वर्णनच केले नाही, तर त्यामागील इतिहास, भूगोल, संस्कृती, आणि त्यांचे सामाजिक महत्त्वही उलगडून सांगितले आहे.

प्रमोद मारुती मांडे हे एक सुप्रसिद्ध गिर्यारोहक, लेखक, आणि इतिहासप्रेमी आहेत. त्यांनी महाराष्ट्रातील जवळपास सर्व गड-किल्ल्यांना भेट दिली असून त्यांचे व्यक्तिगत अनुभव आणि अभ्यास याचा सुंदर संगम त्यांच्या लेखनात दिसतो. त्यांनी किल्ल्यांच्या अनवट वाटा, त्यांचे ऐतिहासिक संदर्भ, व पर्यावरणीय महत्त्व यांचा समग्र अभ्यास करून हे पुस्तक लिहिले आहे .

पुस्तकाची रचना विषयानुसार विभागलेली आहे. प्रत्येक गडाची माहिती स्वतंत्र प्रकरणांमध्ये दिलेली आहे. लेखकाने प्रत्येक गडाचे भौगोलिक स्थान, तेथे पोहोचण्याचा मार्ग, किल्ल्याचे वैशिष्ट्य, ऐतिहासिक महत्त्व, आणि तिथल्या घटनांचा संदर्भ अत्यंत सुसंगत भाषेत मांडला आहे. हे पुस्तक केवळ माहितीपर नाही तर प्रेरणादायीही आहे. शिवप्रेम, देशभक्ती, आणि इतिहासाविषयी आत्मीयता निर्माण करणारी शैली ही लेखकाची खासियत आहे.

लेखकाने प्रत्येक गडाच्या मागे असलेल्या ऐतिहासिक घटना व लोककथांचा समावेश केला आहे. राजकारण, युद्ध, आणि शौर्यगाथांचे चित्रण करताना त्यांनी पुराव्यांचीही साथ दिली आहे. रायगड, प्रतापगड, लोहगड, सिंधुदुर्ग अशा प्रमुख किल्ल्यांबरोबरच कमी परिचित गडांचाही समावेश या पुस्तकात आहे.याच पुस्तकात त्यांनी हे पुस्तक तयार कसे झालं हे लिहिताना असे म्हटले आहे की,

 अनेक अडचणीतून 'गड किल्ले महाराष्ट्राचे' हे पुस्तक तयार झाले आहे. खरेतर या पुस्तकाच्या अगोदर श्री. आनंद पाळंदे सरांचे 'डोंगरयात्रा' व यंग झिंगारो ट्रेकर्सचे 'सांगाती सह्याद्रीचा' ही पुस्तके जिज्ञासूंसाठी उपलब्ध होती. मग 'गड किल्ले महाराष्ट्राचे' या पुस्तकाचे वेगळेपण काय? असा प्रश्न डोंगर भटक्यांना पडणे सहाजिक आहे. वरील दोन्ही पुस्तकात सह्याद्रीतील डोंगररांगानुसार दुर्गवर्णने वा नकाशे आहेत. ही दोन्ही पुस्तके महाराष्ट्रातील दुर्ग लिखाणातील मैलाचा दगड आहेत पण या दोन्ही पुस्तकात विदर्भ-मराठवाड्यातले किल्ले नाहीत तसेच गढ्या, सराया यांची माहिती नाही तसेच मांडे सरांचे पुस्तक येण्याअगोदर महाराष्ट्रातील गडकिल्यांची एकूणच मोजदाद झालेली नव्हती पण मांडे सरांनी प्रथमच आपल्या पुस्तकाच्या निमित्ताने महाराष्ट्रातील गडकिल्यांची मोजदाद केली. सरांनी प्रथमच ठाणे जिल्हात ३६, मुंबईत ६, रायगड जिल्ह्यात ४७, रत्नागिरी जिल्ह्यात २४, सिंधुदुर्ग जिल्ह्यात २२, नंदूरबार जिल्ह्यात ८, धुळे जिल्ह्यात ५, जळगाव जिल्ह्यात १०, नाशिक जिल्ह्यात ५७, अहमदनगर जिल्ह्यात १७, पुणे जिल्ह्यात ३०, सातारा जिल्ह्यात २४, सांगली जिल्ह्यात १२, कोल्हापूर जिल्ह्यात १३, सोलापूर जिल्ह्यात ९, बुलढाणा जिल्ह्यात ७, अकोला जिल्ह्यात ४, अमरावती जिल्ह्यात ३. यवतमाळ जिल्ह्यात ४, वर्धा जिल्ह्यात ७, नागपूर जिल्ह्यात ७, चंद्रपूर जिल्ह्यात ६, भंडारा जिल्ह्यात ४, गोंदिया जिल्ह्यात ३, गडचिरोली जिल्ह्यात ३, औरंगाबाद जिल्ह्यात ११, जालना जिल्ह्यात १, परभणी जिल्ह्यात २, नांदेड जिल्ह्यात ३, बीड जिल्ह्यात २, उस्मानाबाद जिल्ह्यात २ तर लातूर जिल्ह्यात २ किल्ले आहेत. अशी जिल्ह्यावार किल्ल्यांची यादी प्रथमच 'गड किल्ले महाराष्ट्राचे' मध्ये प्रसिध्द करण्यात आली. महाराष्ट्रात गिरीदुर्ग, वनदुर्ग, जलदुर्ग, भुदुर्ग व सराया या प्रकारातले एकूण ३९१ किल्ले आहेत. हे मांडे सरांनी या पुस्तकातून मांडले. या पुस्तकात मी नवीन ५ किल्ल्यांची भर टाकली आहे, तसेच काही नवीन छायाचित्रे ही वाढवली आहेत. खरे बघायचे झाल्यास 'गड किल्ले महाराष्ट्राचे' हे पुस्तक महाराष्ट्रातील गड किल्ल्यांचा 'दुर्गकोश' आहे असे म्हटले तर वावगे ठरणार नाही.

प्रमोद मांडे यांनी स्वतः किल्ल्यांवर केलेली भटकंती व अनुभव यात तपशिलाने सांगितले आहेत. त्यामुळे हे पुस्तक गडप्रेमी आणि ट्रेकर्ससाठी एक मार्गदर्शक ठरते. कोणत्या ऋतूमध्ये कोणता गड चढायला सोपा आहे, कोणत्या गडावर पाणी उपलब्ध आहे, काय खबरदारी घ्यावी लागते – अशा अनेक उपयुक्त माहितीचा समावेश आहे.

गड-किल्ल्यांबद्दल केवळ अभिमान नव्हे, तर त्यांचे जतन व संवर्धन याविषयीही लेखकाने गंभीर भूमिका घेतली आहे. त्यांनी पर्यावरणीय दृष्टिकोनातून किल्ल्यांवरील अनधिकृत बांधकामे, प्लास्टिकचा कचरा, अतिक्रमण यावर चिंता व्यक्त केली आहे.

लेखकाने गडाचे वर्णन करताना शब्दचित्र उभे केले आहे. त्यामुळे वाचक प्रत्यक्ष त्या गडावर असल्याचा भास होतो. निसर्ग, वारसा आणि वास्तुकलेचे मिश्रण वाचकाला खिळवून ठेवते.

शिवाजी महाराजांचे जीवनकार्य, त्यांच्या रणनितीचा अभ्यास, आणि त्यांनी वापरलेले किल्ले यांचे बारकावे या पुस्तकात प्रभावीपणे मांडले गेले आहेत. त्यामुळे हे पुस्तक शिवभक्तांसाठी एक प्रेरणादायी ग्रंथ ठरतो.

रायगड – स्वराज्याचे सिंहासन: छत्रपती शिवाजी महाराजांचा राज्याभिषेक ज्या गडावर झाला, त्या रायगडाचे वर्णन अत्यंत भावनिक आणि सखोल आहे. तेथील वास्तुरचना, समोर उभा ठाकणारा निसर्ग, आणि रायगडाची रणनीतिक रचना हे सर्व तपशिलात समाविष्ट आहे.

प्रतापगड – अफझलखानाची कहाणी: प्रतापगडावरील अफझलखान वधाची घटना हा एक महत्त्वाचा ऐतिहासिक क्षण. लेखकाने त्या काळातील राजकारण, योजना आणि युद्धकौशल्य उत्तम पद्धतीने मांडले आहे.

हरिहरगड, अलंग, कुलंग: हे त्रिकूट दुर्ग, गिर्यारोहकांसाठी अत्यंत आव्हानात्मक आहेत. त्यांचे वर्णन करताना लेखकाने शारीरिक तयारीपासून ते नैसर्गिक अडथळ्यांपर्यंत सर्व काही सांगितले आहे.

लेखकाची भाषा सोपी, ओघवती आणि प्रासादिक आहे. त्यांनी कुठेही अति शास्त्रीय भाषेचा अडसर न आणता सामान्य वाचकालाही समजेल अशी शैली वापरली आहे. त्यात भावनाही आहेत, विचारही आहेत आणि अनुभवाची प्रामाणिक मांडणीही आहे. एखाद्या किल्ल्याच्या इतिहासाविषयी बोलताना लेखकाची प्रेमभावना जाणवते. त्यामुळे वाचकही त्या इतिहासाशी एकरूप होतो.

हे पुस्तक केवळ इतिहास सांगणारे नाही, तर ते आजच्या पिढीला आपल्या वारशाबद्दल जागरूक करणारे आहे. लेखक सांगतात की, आपल्याला जेव्हा इतिहास अभिमानास्पद वाटतो, तेव्हाच आपण तो जपण्यासाठी प्रयत्न करतो. त्यांचा हेतू केवळ माहिती देणे नाही, तर वाचकांच्या मनात प्रश्न निर्माण करणे आणि कृतीस प्रेरित करणे 

प्रमोद मांडे यांचे हे पुस्तक महाराष्ट्राच्या गड-किल्ल्यांविषयीचा एक प्रकारचा ग्राउंड रिअ‍ॅलिटी रिपोर्ट आहे. यात त्यांनी केवळ किल्ल्यांचे वर्णन केले नाही, तर त्यांना भेट देताना आलेले अडथळे, स्थानिक लोकांचे सहकार्य, प्रशासनाचे दुर्लक्ष आणि पर्यटकांचे बेफिकीर वागणे यांचाही तपशीलवार उल्लेख केला आहे. ही वस्तुनिष्ठता आणि परखडपणा हेच लेखकाच्या लेखनाचे बलस्थान आहे.

‘गड किल्ले महाराष्ट्राचे’ हे पुस्तक फक्त वाचण्यासाठी नाही, तर अनुभवण्यासाठी आहे. ते वाचकाला फक्त भूतकाळात घेऊन जात नाही, तर वर्तमानाशी नाते सांगते आणि भविष्याच्या जबाबदाऱ्या दाखवते. हे पुस्तक प्रत्येक महाराष्ट्रप्रेमी, इतिहासप्रेमी, आणि निसर्गप्रेमी व्यक्तीने वाचावे, जपावे आणि त्यातून प्रेरणा घ्यावी. म्हणून नक्की हे पुस्तक वाचा आणि आपल्या छत्रपती शिवाजी महाराजांचा वैभवशाली गडकिल्ल्यांचा इतिहास नक्की पहा .

शेवटी एवढेच वाटतं या पुस्तकामधून "गड हे फक्त दगडांचे रचलेले गड नाहीत, ते आपल्या स्वाभिमानाचे प्रतीक आहेत."


"प्रत्येक पायरीवर इतिहासाचा साक्षात्कार होतो, आणि त्या साक्षात्काराने मन अभिमानाने भरते."


"शिवरायांचा प्रत्येक गड म्हणजे स्वराज्याची मूक साक्षी आहे."


"भटकंती म्हणजे केवळ फिरणं नव्हे, ती म्हणजे आपल्या इतिहासाशी संवाद साधणं आहे."


"गड वाचतील, तर इतिहास वाचेल. इतिहास वाचेल, तर संस्कृती टिकेल."

जय महाराष्ट्र


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

पुस्तक क्र. ६ २ मानवतेचे पुजारी


 

वाचनसाखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ६२

पुस्तकाचे नाव -  मानवतेचे पुजारी

लेखकाचे नाव -  श्री. संजय जगताप

प्रकाशन  व आवृत्ती-  काव्यमित्र प्रकाशन पुणे

पृष्ठे संख्या–  ४८

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ ७५

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

६२ ||पुस्तक परिचय

मानवतेचे पुजारी

संजय जगताप



"मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक मानवी जीवनातील करुणा, दया, आणि सेवाभाव यांचा गौरव करणारे आहे. संजय जगताप सरांनी या ग्रंथातून मानवतेची खरी व्याख्या स्पष्ट केली आहे. विविध क्षेत्रांतील समाजसेवक, संत, महापुरुष आणि सामान्य माणसांचे उदाहरण देत त्यांनी मानवतेच्या विविध छटांचे सुंदर वर्णन केले आहे.

पुस्तकामध्ये उमाकांत मिटकर, विष्णू थेटे, प्रा. नामदेवराव धुमाळ, बाबुराव सागर पुजारी, डॉ.संजय शिवदे ,मेघराज बजाज

यांच्या जीवनातील घटना प्रसंग आणि त्यांची कार्याची माहिती दिली आहे .

आपल्या या पुस्तकाविषयी संजय जगताप सर सांगताना म्हणतात, मी माझ्या आयुष्यात जगत असताना मला भावलेले तुळजापुर तालुक्यातील भटक्यांसाठी आयुष्य वेचणारे युवा सामाजिक कार्यकर्त उमाकांत मिटकर, शेती विषयाला प्रगत तंत्रज्ञानाची जोड मिळावी व शेतकऱ्यांना शेती करणे सुसह्य जावे म्हणुन काम करणारे कृषीरत्न विष्णु थिटे, आपण शहरात गेल्या नंतर कधी गावची नाळ तुटु नये म्हणुन ग्राम विकासासाठी अनेक सामाजिक उपक्रम राबवणारे सेवाभावी प्राध्यापक नामदेवराव धुमाळ, आरोग्यसेवेत अल्पफायदा मिळाला तरी चालेल पण रुग्णांना खऱ्या अर्थाने ग्रामीण भागात सेवा देणारे सेवाभावी रुग्णमित्र डॉ. संजय शिवदे, यश मिळवण्यासाठी हात पायच असले पाहीजे असे नाही. तर त्यासाठी आंतरमनाची साद असली पाहीजे हा मुलमंत्र युवा पिढीला देणारे महामित्र बाबुराव उर्फ सागर पुजारी, तसेच ग्रामीण भागामध्ये सर्व सामान्य व गरीबांची मुले शिक्षण घेत असताना त्यांना सर्व सुविधा पुरवून शिक्षणाचा दर्जा वाढावा हीच मानवतेची भावना उराशी बाळगुण वासुदेस फर्निचर या कंपनीचे प्रसिद्ध सेवाभावी उद्योजक मेघराज उर्फ अप्पुशेठ बजाज.


या सहा महान व्यक्तीमत्वांच्या कर्तृत्वावर ओझरता टाकलेला प्रकाश म्हणजेच "मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक होय.


लेखकाने अत्यंत ओघवत्या भाषेत, साध्या पण प्रभावी शैलीत, वाचकांच्या मनाला स्पर्श करणाऱ्या कथा आणि प्रसंग उभे केले आहेत. हे पुस्तक वाचताना माणूसपणाचा अभिमान वाटतो आणि जीवनात काहीतरी सकारात्मक करण्याची प्रेरणा मिळते.


मुख्य वैशिष्ट्ये:


मानवी मूल्यांवर आधारित प्रेरक लेखन


वास्तव घटनांवर आधारित कथा आणि प्रसंग


सेवाभावी व्यक्तींचे जीवनचरित्र आणि कार्य


वाचकाला अंतर्मुख करणारी शैली


हे पुस्तक केवळ वाचायला नाही तर अनुभवायला हवे असे आहे. आजच्या धावपळीच्या आणि तंत्रज्ञानप्रधान युगात, माणुसकी जपण्याचा संदेश देणारे "मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक प्रत्येकाने वाचावे असेच आहे.

"मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक मानवी जीवनातील  चांगल्या कर्मावर भाष्य करणारे आहे. 


लेखकाने अत्यंत ओघवत्या भाषेत, साध्या पण प्रभावी शैलीत, वाचकांच्या मनाला स्पर्श करणाऱ्या कथा आणि प्रसंग उभे केले आहेत. हे पुस्तक वाचताना माणूसपणाचा अभिमान वाटतो आणि जीवनात काहीतरी सकारात्मक करण्याची प्रेरणा मिळते.


"मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक समाजातील विविध थरातील त्या व्यक्तींच्या जीवनावर प्रकाश टाकते ज्यांनी स्वतःच्या स्वार्थापेक्षा मानवतेचा विचार प्रथम केला. संजय जगताप सरांनी या पुस्तकात ज्या व्यक्तिरेखा मांडल्या आहेत त्या सामाजिक समतेसाठी, प्रेमासाठी, आणि मदतीसाठी आपले संपूर्ण आयुष्य समर्पित करणाऱ्या आहेत.


पुस्तकातील प्रत्येक प्रकरण माणसाच्या करूणाशीलतेचा आणि त्यागाचा वेगळा पैलू उलगडते. संत-महात्म्यांपासून ते अगदी आपल्या आजूबाजूला असलेल्या सामान्य व्यक्तींपर्यंत सर्वांना ‘मानवतेचे पुजारी’ म्हणून ओळख दिली आहे. त्यांनी दाखवलेल्या माणुसकीच्या उदाहरणांमधून वाचकाला आपल्या जीवनातही सकारात्मक बदल घडवण्याची प्रेरणा मिळते.

मानवतेचे पुजारी" हे पुस्तक वाचताना संजय जगताप सरांचा अनुभवसंपन्न दृष्टिकोन जाणवतो. त्यांनी माणुसकीचा अर्थ केवळ शब्दांत नाही तर कृतीत कसा उतरवायचा, हे उदाहरणांद्वारे सोप्या भाषेत सांगितले आहे. त्यांच्या शैलीत एक ओघ आहे — ना अतिरंजित, ना कंटाळवाणी.


प्रत्येक प्रसंगातून वाचकाच्या मनात करुणा, सहकार्य, आणि समाजासाठी काहीतरी करावे अशी जाणीव जागी होते. विशेषतः आजच्या स्वार्थी युगात माणसाला पुन्हा 'माणूस' बनवण्याचा प्रयत्न हे पुस्तक करते. त्यामुळे हे पुस्तक केवळ एक वाचन नसून एक आत्मचिंतनाची आणि प्रेरणेची प्रक्रिया बनते. तेव्हा नक्की वाचा हे पुस्तक धन्यवाद .


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

पुस्तक क्र. ६१ यशस्वी भव विजयी भव


 वाचनसाखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ६१

पुस्तकाचे नाव - यशस्वी भव विजय भव

लेखकाचे नाव - डॉ.मनोहर ससाणे

प्रकाशन व आवृत्ती- जीवनप्रकाश पब्लिकेशन पाचवड सातारा

पृष्ठे संख्या– २१६

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ २००

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

६ १ ||पुस्तक परिचय

यशस्वी भव विजय भव

डॉ. मनोहर ससाणे

"यशस्वी भव, विजयी भव" हे डॉ. मनोहर ससाणे यांचे प्रेरणादायी पुस्तक विद्यार्थी, पालक ,शिक्षक आणि उद्योजक तसेच सर्व वाचकांना यशस्वी जीवनासाठी आवश्यक असलेल्या मूलभूत मूल्यांचा आणि शिस्तीचा सखोल परिचय करून देते. यामध्ये दिनचर्येपासून परीक्षेच्या तयारीपर्यंत व जीवन कौशल्यांपासून व्यायामाच्या महत्त्वापर्यंत विविध विषयांचा समावेश आहे.

लेखकाने एका शिस्तबद्ध, संतुलित व सकारात्मक जीवनशैलीकडे वळण्यासाठी अत्यंत उपयुक्त मार्गदर्शन केले आहे. या पुस्तकात "गुरूचे स्थान", "मंगलाष्टकाचे महत्त्व", "सद्गुणांची जोपासना", "नियमितपणा व वेळेचे नियोजन", "आहार, निद्रा व व्यायामाचे" महत्त्व, "योगासने व सूर्यनमस्काराचे फायदे", तसेच "अभ्यासाच्या पद्धती", "शुद्धलेखन व संभाषण कौशल्य" आदी आवश्यक अंगांचा समावेश आहे.

पुस्तकाच्या शेवटी परीक्षेची तयारी, एकाग्रतेचा विकास, सुट्टीतील वेळेचे नियोजन व स्मरणशक्ती वाढवण्याचे उपाय दिले आहेत. "जीवनप्रकाश गीतगंगा" व "विविध उपयुक्त तक्ते" ही भर घालून हे पुस्तक अधिक उपयुक्त व वाचनीय झाले आहे .

हे पुस्तक वाचल्यावर विद्यार्थ्यांना केवळ अभ्यासातच नव्हे, तर संपूर्ण आयुष्यात शिस्तबद्ध, यशस्वी आणि विजयी वाटचाल करण्यासाठी आवश्यक प्रेरणा व दिशा मिळते. विद्यार्थ्यांसह शिक्षक, पालक व इच्छुक वाचकांसाठी हे पुस्तक एक अमूल्य मार्गदर्शक ठरते.

विद्यार्थ्यांचे सर्वांगीण विकास साधण्यासाठी आणि त्यांच्या यशस्वी व विजयी जीवनप्रवासाला योग्य दिशा देण्यासाठी डॉ. मनोहर ससाणे यांनी लिहिलेले "यशस्वी भव, विजयी भव" हे पुस्तक अत्यंत उपयुक्त आहे. या पुस्तकात केवळ शैक्षणिक यशासाठी नाही, तर एक उत्तम नागरिक व जीवन विजेता घडण्यासाठी लागणाऱ्या विविध अंगांचा सखोल विचार व मार्गदर्शन केले आहे.


पुस्तकातील प्रमुख विषयांचा सविस्तर आढावा:

१. गुरू:

गुरू हे ज्ञानाचे उगमस्थान असतात. योग्य गुरूचे मार्गदर्शन आणि त्यांच्या सल्ल्याचा आदर करणारे विद्यार्थी निश्चितच यशस्वी होतात, यावर लेखकाने भर दिला आहे.


२. दिनचर्या:

शिस्तबद्ध दिनचर्या विद्यार्थ्याच्या जीवनाला आकार देते. सकाळी लवकर उठणे, नियमित अभ्यास व विश्रांती यांचा समतोल साधण्याचे महत्त्व येथे स्पष्ट केले आहे.


३. मंगलाष्टका:यामधील मंगलाष्टका या लग्नातील नसून आरोग्य आणि अभ्यासाची सूत्र सांगणारे असे आठ सुत्री नियम आहेत .मंगलाष्टकाच्या पठणातून सकारात्मक ऊर्जा आणि सात्त्विक विचारसरणी कशी विकसित होते, याचे महत्त्व सांगितले आहे.


४. सद्गुण:

आदर, नम्रता, प्रामाणिकपणा, संयम यांसारख्या सद्गुणांची जोपासना विद्यार्थ्याच्या व्यक्तिमत्त्व घडवण्यात कशी मदत करते, यावर प्रकाश टाकण्यात आला आहे.


५. नियमितपणा व वेळेचे नियोजन:

वेळेचे योग्य नियोजन व प्रत्येक कार्याची वेळेवर अंमलबजावणी केल्यास मोठमोठी उद्दिष्टे साध्य करता येतात, हे लेखकाने साध्या शब्दांत समजावले आहे.


६. आहार व ७. निद्रा:

शरीर निरोगी राहण्यासाठी संतुलित आहार व पुरेशी झोप आवश्यक आहे. आहारातील सात्त्विकतेवर व झोपेच्या शिस्तीवर भर दिला आहे.


८. नियमित व्यायाम (सूर्यनमस्कार व योगासने):

शारीरिक तंदुरुस्ती व मानसिक शांतीसाठी सूर्यनमस्कार व योगासने केल्याचे फायदे विस्ताराने मांडले आहेत.


९. अभ्यासाच्या पद्धती व बैठक:

अभ्यास करताना योग्य आसन, बैठक व विषयाची मांडणी कशी करावी, त्यासाठी कोणते मार्ग अवलंबावेत, याचे व्यवस्थित मार्गदर्शन दिले आहे.


१०. पालक व विद्यार्थी:

पालक व विद्यार्थ्यांतील सुसंवाद, विश्वास व सहकार्य याचे महत्त्व व त्यातून विद्यार्थी घडवण्याची प्रक्रिया सांगितली आहे.


११. अक्षर व शुद्धलेखन, आकृत्या व चित्रकला:

लेखनकौशल्य सुधारण्यासाठी व सृजनशीलता वाढवण्यासाठी योग्य मार्गदर्शन दिले आहे.


१२. संभाषण व सादरीकरण कौशल्य:

स्वतःला प्रभावीपणे व्यक्त करण्याची कला विद्यार्थ्यांनी आत्मसात करावी, यासाठी उपयुक्त टिप्स दिल्या आहेत.


१३. परीक्षेची तयारी व उत्तरपत्रिका लेखन:

योग्य नियोजन, प्रभावी सादरीकरण व आत्मविश्वासाने परीक्षेचा सामना कसा करावा, याचे उत्कृष्ट मार्गदर्शन येथे आहे.


१४. सुट्टी कशी घालवाल?:

सुट्टीच्या काळात स्वतःला कसे विकसित करायचे, वेळेचा सदुपयोग कसा करायचा, याचे प्रभावी उपाय सांगितले आहेत.


१५. एकाग्रता व स्मरणशक्ती:

एकाग्रता वाढवण्यासाठी व स्मरणशक्ती टिकवण्यासाठी विविध उपयोगी तंत्रे लेखकाने दिली आहेत.


१६. जीवनप्रकाश गीतगंगा:

प्रेरणादायी गीतांचे संकलन विद्यार्थ्यांना मानसिक ऊर्जा देण्याचे काम करते.


१७. विविध उपयुक्त तक्ते:

अभ्यास व नियोजनासाठी उपयुक्त तक्ते व चार्ट्स दिले असून, ते वाचकांना सराव करण्यास मदत करतात.

या पुस्तकातील काही विशेष वैशिष्ट्ये पुढीलप्रमाणे आहेत .

विद्यार्थी, शिक्षक आणि पालकांसाठी सुलभ व प्रेरणादायी मार्गदर्शक

व्यावहारिक उदाहरणे व सोपी भाषा

सर्वांगीण व्यक्तिमत्त्व विकासावर भर

अध्यात्मिक व मानसिक विकासाचे मार्गदर्शन

"यशस्वी भव, विजयी भव" हे पुस्तक म्हणजे यशाच्या दिशेने वाटचाल करणाऱ्या प्रत्येक विद्यार्थ्यासाठी एक मार्गदर्शक दीपस्तंभ आहे. या पुस्तकातील तत्त्वज्ञान अवलंबल्यास विद्यार्थी केवळ अभ्यासातच नव्हे, तर जीवनाच्या प्रत्येक टप्प्यावर यशस्वी ठरू शकतो. या पुस्तकाचा अभ्यास म्हणजे शिस्त, साधना व विजयाकडे नेणारा एक सुंदर प्रवास आहे.

लेखकाने विद्यार्थ्यांच्या जीवनातील विविध पैलूंना स्पर्श करताना अत्यंत सोप्या, समजण्यासारख्या व प्रेरणादायी भाषेत मार्गदर्शन केले आहे. गुरूंच्या महत्त्वापासून सुरुवात करून, दिनचर्या, सद्गुणांची जोपासना, वेळेचे नियोजन, आहार, व्यायाम, अभ्यासाच्या पद्धती, परीक्षेची तयारी आणि जीवनातील इतर आवश्यक कौशल्यांचा क्रमशः सुंदर उलगडा पुस्तकात पाहायला मिळतो. तेव्हा नक्की वाचा हे पुस्तक धन्यवाद .  

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Sunday, April 27, 2025

पुस्तक क्र. ६० संस्काराचे मोती


 

वाचनसाखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ६०

पुस्तकाचे नाव - संस्कार कथा

लेखकाचे नाव - ज्योती कोहळे

प्रकाशन व आवृत्ती- एटीएम पब्लिकेशन प्रथम आवृत्ती

पृष्ठे संख्या– ४०

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ १००

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

६० ||पुस्तक परिचय

संस्कार कथा

ज्योती कोहळे

मुलांचे व्यक्तिमत्व घडवताना लहान वयात त्यांच्यावर जे संस्कार होतात, त्याचे महत्त्व अनन्यसाधारण आहे. चांगले संस्कार म्हणजेच उत्तम माणूस होण्याचा पाया. 

बाल वयात केलेले संस्कार हे कायमस्वरूपी टिकणारे असतात . बालमनाचा विचार करून या पुस्तकाचा जन्म झालेला आहे .माझी मैत्रीण आदरणीय ज्योती कोहळे मॅडम नागपूर यांचे हे अतिशय सुंदर पुस्तक आहे .मुलांच्यावर होणारे संस्कार किती महत्त्वपूर्ण असतात याच महत्त्वपूर्ण जबाबदारीला समर्थपणे हाताळणारे साहित्य म्हणजेच "संस्कार कथा" हे पुस्तक. लहानग्यांच्या कोवळ्या मनावर सकारात्मक प्रभाव टाकणाऱ्या, सोप्या पण अर्थपूर्ण कथांचा हा संग्रह आहे.

मॅडमच्या या पुस्तकातील कथांची स्वरूप आणि वैशिष्ट्य खूपच छान आहे .

"संस्कार कथा" मधील प्रत्येक कथा एक साधा पण महत्त्वाचा संदेश घेऊन येते. कथांमधून प्रामाणिकपणा, सहकार्य, दयाळूपणा, मेहनत, नम्रता, स्वावलंबन, कृतज्ञता, वचनबद्धता, संयम आणि धैर्य यासारख्या मुल्यांची शिकवण दिली जाते. या कथा मुलांच्या रोजच्या आयुष्याशी जोडलेल्या आहेत, त्यामुळे त्या त्यांच्या मनाला स्पर्श करतात.


भाषा अतिशय सहजसोप्या असून, लहान मुलांनाही सहज समजेल अशी आहे. कठीण शब्दांचा अतिरेक टाळलेला आहे. त्यामुळे कथा वाचताना वाचकाचा ओघ कुठेही थांबत नाही. छोट्या छोट्या प्रसंगातून मोठे संदेश पोचवण्याची हातोटी लेखकाने उत्तम साधलेली आहे.

या पुस्तकाला नागपूर येथील मोठ्या साहित्यिक आदरणीय डॉक्टर वसुधा वैद्य यांची प्रस्तावना लाभलेली आहे .प्रस्तावनेत त्यांनी या पुस्तकाविषयी खूप छान माहिती दिलेली आहे .संस्कार कथा या पुस्तकात एकूण वीस कथा दिलेल्या आहेत .खरे शिक्षण, नक्कल, थांबला तो संपला, बोलके झाड अशा विविध मुलांच्या मनावर संस्कार करणाऱ्या कथा या पुस्तकात समाविष्ट आहेत .

"संस्कार कथा" या पुस्तकात कथांची मांडणी रंजक आहे. प्रत्येक कथा लहान असून, वाचकांचा उत्साह टिकवून ठेवते. कथा सरळ आणि थेट आहेत, त्यात अनावश्यक वर्णनांचा भडीमार नाही. थोडक्यात, कथांची शैली 'मुलांना आवडेल अशी' आहे.


प्रत्येक कथा वाचल्यानंतर एक विचारप्रवृत्त करणारा निष्कर्ष निघतो, जो वाचकाला अंतर्मुख करतो. अनेक कथांमध्ये संवादाचा छान वापर केलेला आहे, ज्यामुळे प्रसंग जिवंत वाटतात. काही कथा दंतकथांवर, तर काही वास्तव जीवनातील प्रसंगांवर आधारित आहेत.

या पुस्तकातील कथांचा केंद्रबिंदू म्हणजे 'संस्कार'. मुलांनी आयुष्यात कोणत्या गोष्टी आत्मसात करायला हव्यात, त्याचे अतिशय सुंदर आणि प्रभावी चित्रण येथे केले आहे. उदाहरणार्थ :


प्रामाणिकपणा: एका छोट्या मुलाने चुकून दुसऱ्याची वस्तू घेतली, पण स्वतःहून कबुली देऊन ती परत दिल्याची कथा.


मदत करण्याची वृत्ती: संकटात असलेल्या मित्राला मदत केल्यामुळे मिळालेली खरी आनंदाची जाणीव.


आदर आणि नम्रता: ज्येष्ठांचे ऐकणे आणि आदर ठेवण्याचे महत्त्व.


मेहनतीचे फळ: खडतर परिश्रमांमुळे मिळणारे यश आणि समाधान.


प्रत्येक कथेत असे जीवनमूल्य रुजवलेले आहे, जे मुलांचे मानसिक आणि चारित्र्य विकासासाठी उपयुक्त ठरते.


वाचकांवर होणारा प्रभाव

"संस्कार कथा" हे पुस्तक वाचून लहान मुलांच्या मनावर सकारात्मक परिणाम होतो. कथा वाचताना त्यांना योग्य-अयोग्य यामध्ये फरक करणे समजते. चांगल्या वागणुकीचे महत्त्व आणि वाईट गोष्टींचे परिणाम त्यांना शिकायला मिळतात.


पुस्तक वाचल्यानंतर मुले विचार करायला लागतात, आत्मपरीक्षण करतात आणि त्यांच्या वागण्यात बदल घडून येतो. पालक आणि शिक्षक या दोघांनाही हे पुस्तक मुलांशी संवाद साधताना उपयुक्त ठरते.

पुस्तकाची जमेची बाजू म्हणजे या पुस्तकातील सहजसुंदर भाषा .

मुलांच्या मानसिकतेला अनुरूप कथा

छोट्या प्रसंगांतून मोठे संदेश

विचारप्रवृत्त करणारा मांडणीशैली

नैतिक मूल्यांचा सुंदर समावेश

यामुळे "संस्कार कथा" हे पुस्तक मुलांना केवळ वाचनाचा आनंदच देत नाही, तर त्यांना चांगल्या माणसांचे गुणही शिकवते

एकूण पाहता, "संस्कार कथा" हे पुस्तक म्हणजे मनोरंजन आणि शिक्षण यांचा सुंदर संगम आहे. चांगले संस्कार रुजवण्यासाठी आणि मुलांना योग्य दिशा देण्यासाठी हे पुस्तक अत्यंत उपयुक्त आहे.

पालकांनी आपल्या मुलांना हे पुस्तक वाचायला द्यावे आणि शिक्षकांनी शाळेमध्ये याचा वापर करावा, असा याचा आग्रहपूर्वक सल्ला देता येईल. हे केवळ कथा सांगणारे पुस्तक नाही, तर एक मूल्यशिक्षण देणारे प्रेरणादायी साधन आहे.

"संस्कार कथा" हे प्रत्येक मुलाच्या वाचनालयात असावे असेच एक सुंदर, अर्थपूर्ण आणि प्रभावी पुस्तक आहे.

ज्योती कोहळे मॅडम यांच्या या लेखन प्रवासास खूप खूप शुभेच्छा .आणि नक्की हे पुस्तक वाचा धन्यवाद .


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

पुस्तक क्र. ५९ चिंतन एक जीवनवेध


 वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५ ९

पुस्तकाचे नाव - चिंतन एक जीवन वेध

लेखकाचे नाव - राजेंद्र बोबडे

प्रकाशन व आवृत्ती- ग्राममित्र प्रकाशन सातारा प्रथम आवृत्ती

पृष्ठे संख्या– २४८

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ २५०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५ ९ ||पुस्तक परिचय

चिंतन 

एक जीवन वेध

राजेंद्र बोबडे


चिता आणि चिंता यामध्ये फक्त एका अनुस्वाराचा फरक आहे .पण हीच चिंता आपल्याला कधी चितेपर्यंत घेऊन जाते हे समजतच नाही .त्यामुळे माणसाने चिंता सोडून आपले जीवनाचं चिंतन केलं पाहिजे आणि त्यातून काय चांगलं काय वाईट याचा बोध घेऊन आपलं जीवन सुखकर केल पाहिजे .राजेंद्र बोबडे लिखित या पुस्तकात त्यांनी खूप सुंदर जीवनाचं असं चिंतन लिहिलेलं आहे . बोबडे सरांना एक छान सवय आहे. एखाद्या शब्द घेऊन त्याच्यावर अतिशय सुंदर असं चिंतन घ्यायचं आणि शेवटी त्यातून नक्की काय बोध झाला हेही थोडक्यात लिहायचं . किती छान ! याच त्यांच्या सवयच पुस्तकात रूपांतर कधी झालं ते कळालच नाही .आभासी पटलावर रोज त्यांनी लिहिलेल्या या शब्दाचा जीवनाचं मर्म मी वाचत होते .रोज काहीतरी छानसं वाचायला त्यांच्यामुळे मिळत होतं आणि माझी सकाळ वैचारिक शब्दात रम्य होत होती .सर्वांनीच वाचावं असं हे खूप सुंदर पुस्तक आहे .

आपल्या माता-पिता चरणी त्यांनी हे पुस्तक समर्पित केलेल आहे . एका खास प्रसंगी त्यांच्याकडून हे पुस्तक मला भेट म्हणून मिळाले .या पुस्तकात त्यांनी एकूण शंभर शब्दात मागचा जीवनवेध एकत्र गुंफून एक सुंदर विचार पुष्प माला तयार केली .असे काही शब्द येत आहेत ज्यावर लिहिता येतं याचा आपण विचारही करू शकत नाही .पण एक साहित्यिक, एक कवी कोणत्याही शब्दावर पुस्तक बनवू शकतो याची प्रचिती हे पुस्तक वाचून येते . या पुस्तकातील दिवा या शब्दापासून झालेली सुरुवात वळीव शब्दापर्यंत येऊन थांबते .इथे फक्त शब्दच थांबतात पण विचार मात्र निरंतर डोक्यात सुरू राहतात .हीच खरी लेखकाची शैली म्हणावी लागेल .प्रत्येक चिंतनातून एक चांगला विचार आपल्या मनाला आणि हृदयाला हेलावून टाकतो .मैदान, हिंसा, एकांत , जबाबदारी, माफी, देवघर ,बदल, श्रद्धा ,मॅरेथॉन, व्यवहार, मुखवटे, अधिकार, वळण ,अजिंक्यतारा, वनवा, नकार ही कला, देवदूत, बालपण, व्यथा, कलाकृती, लेक अशा कितीतरी शब्दांवर राजेंद्र बोबडे यांनी आपल्या संस्कारांची पखरण घालून शब्दबद्ध केले .

खरंतर मला वाटतं राजेंद्र बोबडे यांच्या संस्काराचा जन्मच या पुस्तकातून झालेला दिसतो . 

आपल्या चिंतनात स्त्रियांविषयी आदर दाखवताना 'ती' या जीवनवेधात अतिशय सुंदर लिहितात.

खरेतर स्त्री मुळेच मानवाला आकार आणि मूर्त रूप मिळते. स्त्री नऊ महिने आपल्या गर्भाशयात जीवाला जपते आणि स्वतःच्या जीवाची पर्वा न करता, जीवाची बाजी लावून, मरणाची पर्वा न करता, असह्य मरणकळा बशकते. त्यागाला पुढे अन् मान-सन्मानाला मागे फक्त एक स्त्रीच राह शकते..! सोसून नवीन जीव जन्माला घालते. हे निसर्गात फक्त स्त्री, एक आईच करू

स्त्री वेगवेगळ्या भूमिका तेही अत्यंत सोशिकपणे, कुठेही दिखाऊपणा न करता करते. त्याचा कुठेही बडेजाव न करता तो आपल्या कर्तव्याचा भाग समजते. आपल्या कामातून सकस समाज निर्मितीसाठी अव्याहतपणे आपले योगदान देत राहते हे एक स्त्रीच करू शकते.. !

ताईमाईचा सन्मान फक्त ८ मार्च आला तरच करावा असे काही नाही. जाता-येता तिच्यासाठी चार शब्द आभाराचे आणि कृतज्ञतेचे आपल्या मुखातून आले तरी खूप झाले. मूळातच कुठलीही स्त्री अगोदर कर्तव्य आणि नंतर मानपानाकडे पाहत असते..!

आजच्या जागतिक महिला दिनाच्या दिवशी तरी तिला आपण कर्तव्य मागे ठेवून मानपान घ्यायला प्रवृत्त करूयात. समस्त स्त्री वर्गाविषयी सदिच्छा व्यक्त करणारी ही शब्दसुमने स्त्री वर्गाला समर्पित..!

ती राबते घरासाठी..

ती रांधते सर्वांसाठी..

ती ठेचाळते सर्वांसाठी..

ती परत-परत उभी राहते सर्वांसाठी..

ती चंदनासारखी नसेना का

पण उदबत्ती सारखी अखंडितपणे जळते कोणासाठी ?

सर्वांसाठी..

किती उदात्त विचार आहेत राजेंद्र बोबडे सरांचे .

जग बदललं जीवन बदललो असा आपण म्हणतो पण माणसे मुखवटे घालून सर्वत्र फिरताना दिसतात या मुखवट्यांबद्दल खूप छान ते लिहितात .

आजची परिस्थितीच अशी आहे, की तुमच्यासमोर रोज एक मुखवटा खऱ्याच सोंग घेऊन मीच खरा आहे म्हणून येतो आहे. या परिस्थितीत खरे चेहरे ओळख दाखवत नाहीत. तर खोटे अन् चेहराच नसलेले ओळख लपवत नाहीत..!

हल्ली वागण्या-बोलण्याची आणि जगण्याची समाजमनाची परिभाषाच बदलली आहे. कोण कोणता मुखवटा घालून समोर येईल सांगताच येणार नाही. भुल-भुलय्या आणि तोंडदेखलेपणाची वृत्ती चांगले घडवत नाही वाईटच घडवते आणि होत्या नव्हत्याचा शेवट नक्कीच करते..!

सोंग काढणे, सोंग बनून राहणे काही काळ बहुरूपी लोकांचा व्यवसाय होता स्वतःची पोटाची खळगी भरण्यासाठीचा. सहज घडणाऱ्या मनोरंजनातून सामाजिक संदेश देण्याचा. आज नाटकी मुखवटे घालून स्वतःच्या भल्यासाठी मिरवणारी मंडळी सामाजिक स्वास्थ बिघडवणारे वर्तन तर करत नाहीत ना? असो..!

ज्याचे वर्तन त्यालाच लखलाभ !

 किती अर्थपूर्ण विचार आहेत .प्रत्येकाचं वागणं ज्याचं त्यालाच दुसऱ्यांनी तसं वागलं म्हणून आपण आपला स्वभाव का बदलावा हेही तितकच खरं .हे फक्त मी दोन शब्दांविषयी तुम्हाला सांगितलं पण अशा 100 शब्दांविषयी राजेंद्र बोबडे सरांनी या पुस्तकात लिहिलेला आहे .वरून त्यांनी किती छान विवेचन केला असेल याची प्रचिती आपल्याला येते .

 "चिंतन" हा संस्कृत शब्द आहे. "चिंत" धातूपासून तयार झाला आहे, ज्याचा अर्थ विचार करणे, मनन करणे असा होतो.एखाद्या विषयावर खोल विचार करणे, चिंतन म्हणजे विश्लेषणात्मक आणि शांत मनाने विचार करण्याची प्रक्रिया.

          भगवद्गीतेत: "चिंतन हे साधनेचा एक अत्यंत महत्वाचा भाग आहे."

स्वामी विवेकानंद म्हणतात: "उत्तम विचार हा उत्तम कृतीचा पाया आहे. म्हणून चिंतनाची गरज आहे."

म्हणजे ज्याला उत्तम विचारांची गरज आहे त्याला हे पुस्तक वाचलं पाहिजे .उत्तम विचार असले तर आपण उत्तमच कृती करतो .राजेंद्र सरांच्या या लेखनासाठी त्यांना मी शुभेच्छा दिल्या होत्या त्यांनी त्या पुस्तकात छापूनही दिले आहेत .त्यांच्या लेखणीला माझी कोटी कोटी सलाम आणि त्यांच्या पुढील साहित्यिक प्रवासास खूप खूप शुभेच्छा .

पहाटेची रम्य सुरूवातच चांगल्या आचार विचारांनी परिपूर्ण असलेल्या चिंतनाने व्हायची. चिंतन लेखमालेमूळे सतत मनन, चिंतन, आणि त्यातून निघणारा निष्कर्ष जगण्याला दिशादर्शक ठरला....!


चुकीच्या घटनांचा बोध झाला. आमच्या विचारांची वाटचाल योग्य दिशेने होऊ लागली. एखादा शब्द निवडणे आणि त्यावर प्रेरणादायी विचारांचे मुद्देसूद विश्लेषण करण हे खरोखर खूप मोठे काम आहे..!

चांगले लिहिण्यासाठी मनात चांगले विचार असावे लागतात. चांगले तेच लिहू शकतात जे चांगल्या विचारांनी भारलेले असतात..!

श्री. बोबडे सर आपल्या लेखणीस आणि त्यामागच्या प्रत्येक प्रेरणादायी अंशरूपी व्यक्तिमत्वास खूप खूप शुभेच्छा आणि धन्यवाद..!

शेवटी एवढेच वाटते की.. 

भरूनी भरास येते 

आज आसवांचे थवे..

 परतुनी यावे पुन्हा

 तुमच्या लेखणीचे सूर नवे..

  

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Saturday, April 26, 2025

पुस्तक क्र ५८ माझा उपक्रम


 वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५ ८

पुस्तकाचे नाव - माझा उपक्रम बालकथा संग्रह

लेखकाचे नाव - संकलन बाळकृष्ण जगताप

प्रकाशन व आवृत्ती-साई मुद्रणालय सातारा प्रथमावृत्ती

पृष्ठे संख्या– २४७

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ २२०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५ ८ ||पुस्तक परिचय

माझा उपक्रम बालकथा संग्रह

बाळकृष्ण जगताप


बालकथा म्हणजेच मुले आणि लहान वयाच्या वाचकांसाठी लिहिलेल्या कथा. या कथा मुलांच्या मनोरंजनासोबतच त्यांचं नैतिक, बौद्धिक आणि सामाजिक विकास घडवण्याचे काम करतात.आदरणीय बाळकृष्ण जगताप सरांनी अतिशय मुलांच्या भावविश्वाचा वेध घेणाऱ्या बालकथांचा संग्रह केलेला आहे .

बालकथा ही अशी लघुकथा असते जी विशेषतः लहान वयाच्या मुलांना लक्षात घेऊन लिहिली जाते. यात साधी भाषा, मनोरंजक गोष्टी, कल्पनारम्य घटना आणि प्रबोधनपर संदेश असतो.

मला सांगा ना कथा कुणाला आवडत नाहीत .गोष्ट तर सर्वांनाच आवडते .आजोबांनी आईने सांगितलेली गोष्ट ऐकून संध्याकाळची किती छान झोप लागते आणि आपण त्या गोष्टी हरवून जातो .गोष्टींचे खूप प्रकार आहेत .मुलांना तर गोष्टी खूपच आवडतात .पुढील काही गोष्टींचे प्रकार आहेत .

रूपक कथा (Fables): प्राण्यांच्या माध्यमातून सांगितलेल्या नैतिक शिक्षण देणाऱ्या कथा (उदा. पंचतंत्र).


परीकथा (Fairy Tales): जादुई गोष्टी, परी, राक्षस, राजे-राणींच्या कथा (उदा. सिंड्रेला, झोपलेली राणी).


लोककथा (Folktales): लोकपरंपरेतून आलेल्या, पिढ्यानपिढ्या सांगितल्या जाणाऱ्या कथा.


सामान्य जीवनावर आधारित कथा: शाळा, कुटुंब, मैत्री, सहकार्य यासंबंधी वास्तववादी कथा.


प्रेरणादायी कथा: महान व्यक्तींच्या जीवनावर आधारित बालकथा.

अशा या वेगवेगळ्या कथा असल्या तरी आजच्या तंत्रज्ञानाच्या युगात विविध माध्यमातून आपण कथा वाचू , पाहू आणि ऐकूही शकतो. या कथा आपल्याला अ‍ॅनिमेशन आणि कार्टूनच्या स्वरूपात

पॉडकास्ट/ऑडिओबुक्स

अ‍ॅप्स व ई-पुस्तकांच्या स्वरूपात आता मिळून जातात. 

कृष्ण जगताप सरांनी अगदी छोट्या छोट्या कथांमधून अतिशय सुंदर अशी तात्पर्य लहान मुलांना सांगितलेली आहेत. लहान मुलांबरोबरच थोरामोठ्यांनाही या गोष्टींचा नक्की उपयोग पडेल. यातील बोधातून आपलं व्यक्तिमत्व घडवण्यास खूपच फायदा होणार आहे. अनेक मान्यवरांनी या पुस्तकासाठी शुभेच्छा संदेश दिलेले आहेत. या बालकथा संग्रहात कथन बरोबरच त्या त्या दिवसाची छान दिनविशेषही दिलेले आहेत. एक जानेवारीपासून सुरू झालेल्या कथांचा संग्रह 31 डिसेंबर पर्यंत चालू राहतो. प्रत्येक दिवसाची कथा या पुस्तकात दिलेली आहे. प्रत्येक कथा अतिशय सुंदर आहे. थोडक्यात शब्दात मोठा बोध देणाऱ्या कथा या पुस्तकात आहेत. मुलांच्या भाव विश्वाचा विचार करून त्यांनी प्रत्येक कथेचं संकलन केलं आहे. आपल्या कथेत त्यांनी जास्तीत जास्त निसर्ग आणि निसर्गातील प्राण्यांचा समावेश केलेला दिसून येतो. आता हीच कथा पहा ना माकड आणि मधमाशी. एकदम छोटीशी कथा आहे पण बोध खूप मोठा देऊन जाते. 

मधमाशीचे पोळे पाहून एका माकडास मध खाण्याची इच्छा झाली. परंतु मधमाशीच्या नांगीचे दुःख केवढे असते याचा त्याला चांगलाच अनुभव असल्याने त्या पोळ्यास हात लावण्याचे धैर्य त्यास होईना. तेव्हा ते विचार करीत बोलू लागले, 'ज्या मधमाशीपासून इतका गोड आणि रुचकर मध उत्पन्न होतो त्याच मधमाशीच्या नांगीत भयंकर विष भरलेले असावे, हे खरोखरच मोठे आश्वर्य आहे !' ते ऐकून एक मधमाशी त्याला म्हणाली, 'अरे, अगदी खरं बोललास. माझा मध जितका मधुर असतो, तितकाच माझ्या नांगीचा दंश भयंकर असतो.'


तात्पर्य - देवाने एकाच ठिकाणी जसे काही गुण ठेवलेले असतात तसेच दोषही ठेवलेले असतात. हे लक्षात घेऊन त्या त्या वस्तूच्या गुणाचा उपयोग करून घ्यावा व दोष प्रकट न होतील अशी खबरदार घ्यावी हे चांगले.


सुविचार : प्रेम आणि कौतुक योग्य वेळी व्यक्त न केल्यास त्याची किंमत शुन्य असते.

आवडली ना ही कथा! अशा खूप सुंदर सुंदर कथा या पुस्तकात आहेत. शिक्षण किती महत्त्वाचा आहे हे सांगणारी एक सुंदर कथा या पुस्तकात परीक्षा या नावाने आहे. ही कथा मलाही फार आवडली. जर आपल्या शिक्षणाचा समाजासाठी काहीच फायदा झाला नाही तर ते शिक्षण सार काही आहे व्यर्थ. असा मोलाची संदेश देणारी ही कथा आहे.

एकदा एका गुरुच्या आश्रमात तीन शिष्य अध्यात्माचे शिक्षण घेत होते. गुरुनी त्यांना अनेक उत्तमोत्तम विद्या शिकविल्या, अनेक प्रकारचे शिक्षण दिले. जेव्हा त्यांचे शिक्षण पूर्ण झाले तेंव्हा ते तीनही शिष्य गुरूंची आज्ञा घेवून घरी परत निघाले. थोडे अंतर चालून गेल्यावर त्यांच्या असे लक्षात आले कि, आपण चालत असलेल्या रस्त्यावर भरपूर प्रमाणात काटे पसरले आहेत. पहिला शिष्य मनात म्हणाला, आपल्याला या काट्यांपासून बचाव करून मग घरी परतावे लागेल. तो हळूहळू काट्यांपासून वाचत घरी परतला. दुसरा शिष्य खिलाडू वृत्तीचा होता. त्याने उद्या मारत ते काटे पार केले व घरी जावून पोहोचला. तिसऱ्या शिष्याने मात्र असे न करता ते काटे उचलले व रस्त्याच्या एका बाजूने जमवून त्यांचा ढीग केला. असे करताना त्याचा हाताला पायाला खूप काटे टोचले, ओरखडले, रक्त आले पण त्याने आपले काम सोडले नाही. त्याने तो रस्ता स्वच्छ केला. तेवढ्यात त्या रस्त्याने त्यांचे गुरुजी आले. त्यांनी शिष्याचे हे काम पाहिले व पहिल्या दोन शिष्यांना बोलावणे पाठविले. काही वेळातच ते दोघेही तेथे परत आले. तेंव्हा गुरुंजी म्हणाले, पहिल्या दोघांचे अजून शिक्षण पूर्ण करावयास हवे कारण ज्यांना दुसऱ्याच्या उपयोगी आपले शिक्षण लावता येत नाही त्यांना शिक्षणाचा खरा अर्थ कळत नाही. तुम्ही लोकांसाठी काय करू शकता हे पाहण्यासाठी मीच या रस्त्यात काटे पसरून ठेवले होते. जो इतरांचे जीवन सुसह्य करतो तोच आयुष्यात मोठा होतो. एवढे बोलून त्यांनी तिसऱ्या शिष्याला आशीर्वाद दिले व घरी परतण्याची आज्ञा दिली.

तात्पर्य - शिक्षणातून समाजोपयोगी कामे झाल्यासच शिक्षणाचा फायदा आहे.

तेव्हा बाळकृष्ण जगताप सरांचे हे पुस्तक नक्की वाचा. आपल्याला लहान मुलांच्या व्यक्तिमत्व विकासासाठी हे पुस्तक त्यातील कथा खूप छान आहेत. बाळकृष्ण जगताप सर एक उपक्रमशील आदर्श शिक्षक असून त्यांनी आपल्या शाळेत वेगवेगळे उपक्रम राबवलेले आहेत .मुलांचे विषयीचे प्रेम आवड या आपुलकीच्या भावनेतूनच त्यांनी या कथांचे छान प्रकारे संकलन करून त्याला पुस्तक रुपी छान आकार दिला .बाळकृष्ण जगताप सरांच्या पुढील प्रवासास खूप खूप शुभेच्छा .धन्यवाद .

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Friday, April 25, 2025

पुस्तक क्र . ५७ आई एक साठवण

 



वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५७

पुस्तकाचे नाव - आई एक साठवण

लेखकाचे नाव - श्यामसुंदर मिरजकर

प्रकाशन व आवृत्ती- नाग नालंदा प्रकाशन

पृष्ठे संख्या– ४८

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ ३०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५ ७ ||पुस्तक परिचय

आई एक साठवण

श्यामसुंदर मिरजकर


आई" — ह्या शब्दातच एक जग सामावलेलं असतं.


आई म्हणजे मायेचा सागर, निःस्वार्थ प्रेमाची मूर्ती. लहानपणी रात्री ताप येतो तेव्हा पाण्याच्या पट्ट्या ठेवणारी, अभ्यासात मागे पडलो की धीर देणारी, आणि यश मिळालं की सगळ्यांत आधी डोळे पाणावणारी.


श्यामसुंदर मिरजकर यांचे "आई : एक साठवण" हे पुस्तक मातृत्वाच्या भावनांना समर्पित आहे. या पुस्तकात लेखकाने आईच्या आठवणी, अनुभव आणि तिच्या मायेच्या छायेत घडलेल्या क्षणांचे संवेदनशील वर्णन केले आहे. लेखकाच्या शब्दांतून आईच्या प्रेमाची, त्यागाची आणि मायेच्या उबदारतेची झलक वाचकांना अनुभवायला मिळते.

आई : एक साठवण" हे पुस्तक केवळ आईच्या आठवणींचे संकलन नसून, ते मातृत्वाच्या विविध पैलूंवर प्रकाश टाकते. लेखकाने आपल्या अनुभवांतून आणि निरीक्षणांतून आईच्या भूमिकेचे विविध पैलू उलगडले आहेत. या पुस्तकातील लेख वाचकांच्या मनाला स्पर्श करणारे आहेत आणि आईच्या प्रेमाची, त्यागाची आणि मायेच्या उबदारतेची आठवण करून देतात.


हे पुस्तक मातृत्वाच्या भावनांना समर्पित असून, आईच्या आठवणींना उजाळा देणारे आहे. आईच्या प्रेमाची, त्यागाची आणि मायेच्या उबदारतेची अनुभूती घेण्यासाठी हे पुस्तक वाचकांनी नक्कीच वाचावे.

आपल्या मनोगत लेखक असे म्हणतात,

'आई : एक साठवण!' हे मुक्तचिंतन आपणासमोर सादर करताना एक विलक्षण आनंद होत आहे. यातील काही चिंतन जुन्या लोककथा, काही सुप्रसिद्ध कविता व लेखनावर बेतलेले आहे. 'आई' हा सर्वांगसुंदर अनुभव माझ्या शब्दात वाचकांपर्यंत पोहोचवणे हा या लेखनाचा हेतू.


आई आई आई आई, अनावर होती भाव। पायामध्ये काटा रुतता, तुझेच ओठी नाव ॥


दुःखाच्या प्रत्येक क्षणात जी आठवते ती आई ! आणि त्या दुःखावरची हळुवार फुंकर म्हणजेही आईच !


आईला शब्दात मांडणे सोपे नाही. 

आईची माहिती सांगणारे या पुस्तकात एकूण 33 लेख त्यांनी दिलेले आहेत .ज्या अनेक थोर माऊली होऊन गेल्या त्यांच्याविषयी या पुस्तकात आपल्याला माहिती मिळते .यामध्ये मग राष्ट्रमाता जिजाऊ असतील, ,हिरकणी असेल ,विठाई असेल ,क्रांतीज्योती सावित्रीबाई फुले असतील ,छान छान पुस्तके लिहिलेल्या आपल्या मुलांविषयीच्या आई असतील .

आई माझा गुरु या पहिल्याच लेखात आईचं वर्णन सुंदर केले आहे .

आई माझा गुरू आई कल्पतरू सौख्याचा सागरू आई माझी !


अशा सुंदर आणि नेमक्या शब्दात साने गुरूजींनी आईचा महिमा वर्णिला आहे. साने गुरूजी हे स्वतःच मातृहृदयी होते. म्हणूनच त्यांचे शब्द सार्थ आहेत.

आई आपल्याला काय काय शिकवते?

नऊ महिने नऊ दिवस उदरात ठेऊन ती जगण्याची लय शिकवते. जगात पाऊल ठेवताच रडणाऱ्या बाळाला हसायला शिकवते. पडणाऱ्या बाळाला चालायला शिकवते. बोलायला शिकवते. रुसायला आणि रागवायलाही शिकवते.

हे जग सुंदर आहे, प्रेमळ आहे, याचं लहान बाळाला मिळणारं पहिलं आश्वासन म्हणजे आई ! तीच गाते अंगाई! पऱ्यांना, पाखरांना हळूच या म्हणणारी ! झोपलेल्या राजकुमाराच्या स्वप्नात जा म्हणणारी !

आई असते आकाशाची माया। आई असते धरणीची काया। बाळाच्या हट्टासाठी काहीही करते आई।

बाळाच्या सुखासाठी दुःख सोसते आई।

जननी जन्मभूमी आणि धरित्री या विषयी माहिती अतिशय सुंदर शब्दात ते सांगतात .

जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरियसी', असे एक संस्कृत वचन आहे. आई आणि मातृभूमी या स्वर्गापेक्षा गौरवशाली व म्हणूनच प्रिय असतात. या मातृभूमीबद्दलच्या भावना व्यक्त करताना सुरेश भट लिहितात.

गे मायभू तुझे मी फेडीन पांग सारे आणिन आरतीला हे सूर्य चंद्र तारे आई, तुझ्यापुढे मी आहे अजून तान्हा शब्दात सोड माझ्या आता हळूच पान्हा

मातृभूमीसमोर प्रत्येक माणूस हा तान्हाच असतो. या आईच्या प्रेरणेतूनच इतिहास घडत असतो. म्हणूनच देशाला स्वातंत्र्य मिळवून देण्यासाठी जेव्हा देशभक्त फासावर जाऊ लागतात. तेव्हा त्यांच्या ओठी शब्द असतात, 

कशास आई भिजविशी डोळे उजळ तुझे भाळ

रात्रीच्या गर्भात उद्याचा असे उषःकाल असा असतो जन्मभूमीसाठी प्राणत्याग करण्याचा दैदीप्यमान इतिहास !

प्रत्येकाला एक तिसरीही आई असते. ती असते काळी आई - शेतजमीन !

या विश्वातील साऱ्या प्राणिमात्रांना जगवण्याचे महान काम ती करते. म्हणूनच गीतकार लिहून जातो,

काळ्या आईची माया, कशी जाईल वाया। लई दिवसानं, लई नवसानं, लागलं आभाळ गाया ।। धरणीच्या आणि आभाळाच्या मीलनातून नवी हिरवाई जन्मास येते. आणि तेच असते अवघ्या विश्वाचे जीवन.

नॉट विदाऊट माय डॉटर या पुस्तकाचेही अतिशय खूप छान विवेचन केलेल आहे .आपल्या मुलीसाठी लिहिलेल्या सुंदर पुस्तक त्यांनी या पुस्तकाचा आपलाही पुस्तकात छानसा उल्लेख केलेला आहे .

बेटी मेहमूद नावाच्या अमेरिकन लेखिकेचे 'नॉट विदाऊट माय डॉटर' नावाचे पुस्तक गाजलेले आहे. ही मुळची अमेरिकन असणारी स्त्री अफगाणिस्तानातील एका मुस्लिम डॉक्टरच्या प्रेमात पडली. हा डॉक्टर अमेरिकेतच नोकरी करत होता. या दोघांनी लग्न केले. त्यांना एक मुलगीही झाली. अमेरिका आणि इराक युद्धाच्या पार्श्वभूमीवर त्याला अमेरिकेत राहणे त्रासदायक झाले. आणि तो अफगाणिस्तानात आपल्या पत्नी व मुलीला घेऊन गेला.

तिकडे गेल्यावर त्या डॉक्टरचे मूळ स्वरूप पुढे आले. तो कट्टर धार्मिक माणसासारखा वागू लागला. त्याने बायकोला बुरखा घालणे बंधनकारक केले. अनेक प्रकारची कठोर बंधने घातली. एका मुक्त वातावरणात राहिलेल्या या स्त्रीला असे बंधनात राहणे शक्य नव्हते. तिने अमेरिकेला परत जाण्याचा निर्णय घेतला. नवऱ्याने तिला परत जायला संमती दिली, पण मुलगी ठेऊन घेणार, असे सांगितले. पण मुलगी म्हणजे तिचा जीव की प्राण ! ती मुलीला अशा कठोर बंधनात, गुलामीत ठेऊन एकटीच स्वतंत्र, बंधनमुक्त जीवन जगणे शक्यच नव्हते. तेव्हा तिने मुलीला स्वतःबरोबर घेऊन जाण्याचा निर्धार केला. आणि जीवावर उदार होऊन अनेक संकटातून मार्ग काढत स्वतःची आणि मुलीची सुटका करून घेतली.

तिची ही जीवनकहाणी अत्यंत संघर्षमय व अंगावर काटे आणणारी आहे. एक आई स्वतः संकटाला सामोरी जाते. प्रसंगी प्राण पणाला लावते, पण आपल्या मुला-मुलीला संकटात लोटून देऊ शकत नाही, हेच खरे. मुले संकटात असताना तिच्या समोर येणारा गोड घास हा तिला विषासमान वाटतो. इतर प्रसंगात अबला वाटणारी स्त्री मुलांवर संकट कोसळते तेव्हा रणरागिणी बनून संकटासमोर उभी राहते. संघर्ष करते. इतके धैर्य, इतके साहस तिच्याजवळ कुठून येते ?

आई ही आईच असते .आजचा हा माझा पुस्तक परिचय आईपणाला समर्पित.

सर्वांनी नक्की वाचावं असे हे सुंदर पुस्तक .धन्यवाद .




☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Thursday, April 24, 2025

पुस्तक क्र. ५६ मराठी पत्रकारिता

 


वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५६

पुस्तकाचे नाव -  मराठी पत्रकारिता

लेखकाचे नाव -  ए .व्ही . देशपांडे

प्रकाशन  व आवृत्ती-  सुखदा सौरभ प्रकाशन पाटण सातारा

पृष्ठे संख्या–  ११२

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ १००

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५ ६ ||पुस्तक परिचय

मराठी पत्रकारिता

ए .व्ही .देशपांडे


लोकशाही म्हणजे लोकांच्या, लोकांसाठी आणि लोकांनी चालवलेली सत्ता. अशा या लोकशाहीच्या यशस्वी आणि प्रभावी कार्यासाठी चार स्तंभ आवश्यक असतात – विधिमंडळ, कार्यपालिका, न्यायपालिका आणि पत्रकारिता. यातील पत्रकारितेला ‘चौथा स्तंभ’ म्हटले गेले आहे, कारण ती इतर तीन स्तंभांवर लक्ष ठेवण्याचं, त्यांची योग्य माहिती जनतेपर्यंत पोहोचवण्याचं आणि समाजाला जागृत ठेवण्याचं महत्त्वाचं काम करते.

पत्रकारिता ही फक्त बातम्या देणारी गोष्ट नाही, तर ती समाजाचं आरसाच आहे. समाजात काय घडतं आहे, कोणते निर्णय घेतले जात आहेत, सामान्य माणसावर त्याचा काय परिणाम होतो, हे सर्व पत्रकारिता जनतेपुढे आणते. म्हणूनच पत्रकारिता म्हणजे लोकशाहीचा प्राणवायू आहे.

पत्रकारिता ही कशी असली पाहिजे? पत्रकारितेतील विविध प्रकार पत्रकारिता करणे म्हणजे नक्की काय याविषयी सुंदर विवेचन मराठी पत्रकारिता या पुस्तकात देशपांडे सरांनी केलेल आहे .मी ज्यावेळेस पत्रकारितेचा कोर्स करत होते त्यावेळेस हे पुस्तक मी आवर्जून विकत घेतलं आणि त्याचा अभ्यास केला .

चांगली पत्रकारिता लोकांना सत्य माहिती देते, प्रश्न विचारते, सरकारची जबाबदारी ठरवते आणि समाजात विचारांची चळवळ निर्माण करते. जर पत्रकारिता स्वतंत्र, सत्यनिष्ठ आणि निःपक्ष असेल, तर ती लोकशाहीला बळकटी देते. परंतु, जर ती भ्रष्ट, पक्षपाती किंवा खोट्या माहितीवर आधारित असेल, तर ती लोकशाहीला कमकुवत बनवते.

आजच्या डिजिटल युगात पत्रकारितेने नवा चेहरा घेतला आहे. सोशल मिडिया, ऑनलाईन न्यूज पोर्टल्स, यूट्यूब पत्रकारिता यामुळे माहिती वेगाने पोहोचते. पण त्याचबरोबर खोट्या बातम्यांचा धोका वाढला आहे. त्यामुळे सजग आणि जबाबदार पत्रकारिता अधिक आवश्यक झाली आहे.

एक प्रबुद्ध आणि जबाबदार पत्रकारिता हीच खरी लोकशाहीची हमी आहे. पत्रकारितेने फक्त माहिती पोहोचवून थांबू नये, तर ती समाजाला जागवावी, चुकीच्या गोष्टींना प्रश्न विचारावेत, आणि लोकशाहीला योग्य मार्ग दाखवावा. म्हणूनच, आपण सर्वांनी चांगली पत्रकारिता ओळखून तिला प्रोत्साहन दिलं पाहिजे – कारण तीच आहे लोकशाहीचा चौथा आणि अत्यंत महत्त्वाचा स्तंभ.

पत्रकारिता म्हणजे माहिती संकलन, सत्य पडताळणी, आणि ती माहिती समाजासमोर सादर करण्याची एक प्रक्रिया आहे. यामध्ये वर्तमानपत्रे, टीव्ही, रेडिओ, इंटरनेट आदी माध्यमांचा समावेश होतो.

सरळ भाषेत सांगायचं झालं तर, पत्रकारिता म्हणजे समाजात घडणाऱ्या घडामोडींची माहिती लोकांपर्यंत पोहोचवण्याचं काम.


यामध्ये खालील गोष्टींचा समावेश होतो:


बातम्या संकलन आणि लेखन


मुलाखती घेणे


घटनास्थळी जाऊन रिपोर्टिंग करणे


सत्य पडताळणी (फॅक्ट चेकिंग)


समाजाला माहितीपूर्ण, निष्पक्ष आणि योग्य वेळेवर माहिती देणे .

अशी कितीतरी कामे पत्रकारांना करावी लागतात .

या पुस्तकाला माधव गडकरी यांची प्रस्तावना मिळालेली आहे आपल्या प्रस्तावनेत ते पत्रकारितेच्या विषयी लिहिताना म्हणतात,वृत्तपत्र व्यवसायात नव्याने प्रवेश करू पाहणाऱ्यांना मार्गदर्शक ठरावी असेही पुस्तक आहे .पत्रकाराला प्रत्यक्ष काम करताना आज उपयोगी पडेल असे बातमी वाचून स्तंभ लेखनापर्यंतचे सर्व मार्गदर्शन लेखकाने या पुस्तकात केलेले आहे .

ताजी बातमी हाच शेवटी वृत्तपत्राचा प्राण आहे पोटी माणूस वृत्तपत्र वाचतो असे देशपांडे म्हणतात हे खरे आहे त्यांनी बातमीची एक व्याख्या केली आहे .नवलाई युक्त नवीन व ताजी माहिती की ज्यामध्ये वाचकाला स्वारस्य वाटेल जी वाचकांची जिज्ञासा तृप्त करू शकेल तीच खरी बातमी होईल असे देशपांडे म्हणतात .

तसं पाहायला गेलं तर प्रसार माध्यमे चांगली का वाईट हा संशोधनाचा विषय आहे आणि  यावर संशोधन करणं ही सोपी गोष्ट  .

पण प्रत्येक गोष्टीला दोन बाजू असतात आपण कोणती बाजू पाहतो हे आपल्यावर अवलंबून असतं .

मराठी पत्रकारिता या पुस्तकात देशपांडे सरांनी एकूण नऊ प्रकरणे दिलेली आहेत .त्या प्रत्येक प्रकरणात त्या त्या विभागाची अगदी सखोल माहिती दिलेली आहे .त्यांना पत्रकारिता करावयाची आहे जे लिहीत आहेत त्यांच्यासाठी हे पुस्तक म्हणजे एक मार्गदर्शक गुरुच आहे .

१. मराठी पत्रकारिता - विहंगमावलोकन


२. दक्षिण महाराष्ट्रातील पत्र - परंपरा


३. वृत्तपत्राचे व्यवस्थापन


४. वार्तालेखन आणि संपादन


५. ग्रामीण पत्रकारिता आणि जनसंपर्क


६. वार्तालेख, स्तंभलेखन व पुरवणीसंपादन


७. दृक् - श्राव्य प्रसारमाध्यमे


८. पत्रकारिता आणि कायदा


९. संदर्भ सूची

या नऊ प्रकरणांमधून त्यांनी अतिशय सुंदर पत्रकारितेचे विवेचन केलेलं आहे .फक्त माहितीही दिली नाही तर ज्याच्या माहितीसाठी आवश्यक छायाचित्र आहेत तीही या पुस्तकात दिलेली आहेत प्रत्यक्ष काम करत असताना ते काम कसं केलं जातं वृत्तपत्राची छपाई कशी केली जाते गोळा कसे केले जाते याची सर्व छायाचित्रे या पुस्तकात आहेत .

वर्तमानपत्रात काम करत असताना संपादकीय विभागाची कशी रचना असते संपादक हा वृत्तपत्राचा प्रधान किंवा प्रमुख असतो आणि त्याच्या खाली कोण काम करतं याचीही विस्तृत माहिती दिलेली आहे .

वर्तमानपत्रात आपली एखादी बातमी छापून आली तर आपल्याला किती आनंद होतो मग ती बक्षीसाची असो नाहीतर आपण केलेल्या एखाद्या चांगल्या कामाची पोचपावती असो .पण हा बातमीचा प्रवास कसा होतो हे जर आपल्याला जाणून घ्यायचं असेल तर नक्कीच हे पुस्तक आपल्याला वाचा वेळेस हवा सध्याच्या तंत्रज्ञानाच्या युगात मोबाईलवर आपण ताजी बातमी लगेचच पाहतो पण वर्तमानपत्र हातात घेऊन चहा पीत किंवा गॅलरी निसर्गरम्य ठिकाणी बसून वर्तमानपत्र वाचण्याचा आनंद काही औरच असतो .वर्तमानपत्र हातात घेतल्याशिवाय काही काहींचा दिवसही सुरू होत नाही असं हे आपल्या घरी येणार दररोजचं वर्तमानपत्र आपला रोजचा माहिती देणारा खरा पाहूणाच असतो .नक्की वाचा हे पुस्तक धन्यवाद .

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Wednesday, April 23, 2025

पुस्तक क्र ५५ परिमळ

 


वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५५

पुस्तकाचे नाव - परिमळ काव्यसंग्रह

लेखकाचे नाव - संपादक दीपक चिकणे

प्रकाशन व आवृत्ती- प्रमोद प्रकाशन नेर्ले

पृष्ठे संख्या– ९४

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ ८०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५५||पुस्तक परिचय

परिमळ

संपादक

दीपक चिकणे

आपला भारत देश विविधतेत एकता टिकून राहणारा आहे .भारत हा सर्वात मोठा लोकशाही राज्य असलेला देश .आपल्या भारताला मातेचा दर्जा देतो .आणि प्रेमाने भारत माता असं म्हणतो .भारत मातेचे स्वातंत्र्यासाठी अनेक शूर जवानांनी अनेक क्रांतिकारक समाजसुधारकांनी आपल्या प्राणांची आहुती दिली . आणि भारत मातेला स्वातंत्र्य मिळवून दिले .पण अजूनही आपला भारत देश दहशतवादाच्या काळ्या सावटाखाली भयभीत झालेला दिसतो .कालच जम्मू कश्मीर मध्ये पहेलगाम येथे पर्यटकांवर अमानुष गोळीबार करण्यात आला .धर्माच्या नावावर केलेला हा अत्याचार मुळीच खपवून घेणार नाही .भारतात असंतोष निर्माण करण्यासाठी चाललेले हे षडयंत्र भारत त्याला नक्कीच प्रत्युत्तर देईल .पण अशा काही कारवायांनी आमच्यात असलेली एकता मात्र कधीच भंग पावणार नाही .आमच्या एकतेचा सामाजिक तेचा परिमळ सर्वत्र असाच कायम पसरत राहील .माणसाच्या माणुसकीचा गंध असाच सर्वत्र पसरत राहणार हे . आपण आपल्यातली माणुसकी फक्त विसरता कामा नये .जम्मू कश्मीर मध्ये बळी पडलेल्या सर्व निष्पाप जीवांना भावपूर्ण श्रद्धांजली .आज जागतिक पुस्तक दिन पुस्तके आपल्याला माणुसकीने राहिला शिकवतात . खरे मित्र आपले कोण असतील तर ही पुस्तकेच असतात.पुस्तकांच्या मध्ये कधीच कुठली इर्षा मतभेद किंवा भांडण तंटा नसतो .ती कायम आपल्याला मार्गदर्शनाचे काम करतात .असेच विविधतेतून एक झालेल्या या काव्यसंग्रहाचा परिमळ सर्वत्र पसरलेला आहे हे नक्की .महाबळेश्वर तालुक्यातील काही शिक्षक एकत्र येतात आणि आपल्या लेखणीतून विविध कविता शब्दबद्ध करतात आणि त्यातून त्यांचे मार्गदर्शक आदरणीय दीपक चिकणी सर एक सुंदर असा प्रतिनिधी काव्यसंग्रह निर्माण करतात तोच हा परिमळ काव्यसंग्रह .

हा काव्यसंग्रह पाचगणी महाबळेश्वरच्या घाटमाथ्यावर आणि शिवसागराच्या दर्या खोऱ्यात पवित्र ज्ञानदान करणाऱ्या जिवाभावाच्या शिक्षक मित्रांना त्यांनी समर्पित केला आहे .

महाबळेश्वर आणि पाचगणी म्हणजे आमच्या महाराष्ट्रातील जम्मू आणि काश्मीर .थंड हवेचे ठिकाण .सर्वच पर्यटकांना हवेहवेसे वाटणारे आणि थंड हवेचा भर उन्हात गारवा देणारे असे हे ठिकाण .येथे आलेले हे सर्व गुरुजन वर्ग इथे रमल्याशिवाय राहत नाहीत .अशाच कवी मनाच्या गुरूकडून त्यांच्या लेखणीतून साकारलेला असा हा सुंदर काव्यसंग्रह .

काव्यसंग्रहात ज्यांच्या लेखणीचा दरवळ पसरलेला आहे असे गुरुजन आहेत .


योगिता राजकर


नजमा कुरेशी


आश्विनी जाधव


रुपाली कारंडे


अंकुश लोखंडे


दीपक चिकणे


राजेंद्र पिसाळ


लक्ष्मण नरुटे


विनोद कुमठेकर


विलास मासाळ


विष्णू ढेबे


श्रीगणेश शेंडे


संजय गंगावणे


संजय संकपाळ


संतोष ढेबे


संतोष बनकर


हनुमंत जगताप


.या सर्वांनी आपल्या मनाला भावलेल्या विविध घटना, प्रसंग, निसर्ग यांचे रेखाटन आपल्या काव्यातून करून हा काव्यसंग्रह साकारला आहे.

 यातील बरेचसे गुरुजन वर्ग माझ्या परिचयाचे आहेत. मलाही शब्दांची आणि काव्यांची आवड असल्यामुळे या आवडीमुळेच हे गुरुजन वर्ग माझ्या ओळखीचे आहेत. आदरणीय योगिता राजकर मॅडम यांची पहिलीच सांज ही कविता मनाला वेडावल्याशिवाय राहत नाही. सांज अबोली या कवितेतून त्या म्हणतात, 

सांज अबोल अबोली 

हसू आसू खेळवत 

एक पान दिवसाचे 

मिट्टी अलबत

ही सांज अबोली असली तरी बरंच काही आपल्या शब्दातून बोलून जाते. कुरेशी मॅडम आपल्या काव्यातून सखी विषयी सांगताना म्हणतात, 

ती आहे मानिनी ती आहे तेजस्विनी 

घर संसार सांभाळून निष्ठेने कर्तव्य बजावणारी

खरंच स्त्री मनाचा मागवा घेणारी ही कविता खूप सुंदर आहे .

अश्विनी जाधव आपले स्वप्न कवितेत खूप छान म्हणतात काही झालं तरी स्वप्न बघायची सोडायची नसतात मनातल्या कोपऱ्यात मात्र त्यांनाही जपायचं असतं .

रूपाली कारंडे मॅडम आपल्या सर सुखाची या कवितेतून सर्वांना सांगतात व्यक्त हो अभिव्यक्त हो तू

मनातलं मळभं वाहून दे तू

मग बघ 

सर सुखाची येते ना

अंकुश लोखंडे प्रेमाविषयी आपल्या कवितेतून छान व्यक्त होतात खर खोटं प्रेयसी या त्यांच्या कविता खूप छान आहेत .दीपक चिकणे सर आपल्या पानिपत कवितेतून व्यक्त होताना म्हणतात ,

अस एक वारूळ शोधायचे मला

 तुटून पडणाऱ्या मुंगळ्यांसारखं

 असं एक मुंगूस शोधायचे मला

 तोडून जोडणाऱ्या

 सर्पाला 

दो हातानी

 गोळा करायचीय मला

 कीड भ्रष्टाचाराची 

मतलबाची

या कवितेतून किती सुंदर त्यांनी संदेश दिलेला आहे .शब्दांचा अर्थ आणि भावना बरंच काही सांगून जाते .

राजेंद्र पिसाळ यांनीही समाज प्रबोधन पर छान कवितांचे लेखन घेतले आहे मोबाईल या कवितेतून मोबाईलचे दुष्परिणाम ते अतिशय बालभाषेत सांगत आहेत .लक्ष्मण नरुटे सर आपल्या कवितेतून कविता म्हणजे नक्की काय याविषयी खूप छान विवेचन करतात .

ती कवितेला म्हणतात

भावनेला आवर घालून

संयमाचा बांध घातलास

डोळ्यातील अश्रू लपवून

शब्दांना आकार दिलास

विनोद कुमठेकरांनीही आपल्या भावना आपल्या कवितेतून खूप छान रित्या मांडल्या आहेत .

विलास मासाळ यांनी आपल्या कवितेतून कमवा आणि शिका योजनेची अतिशय सुंदर माहिती दिलेली आहे .राजगड महाबळेश्वर यांचे वर्णन करणाऱ्या सुंदर कविता त्यांनी लिहिले आहेत .विष्णू ढेबे सरांनी राष्ट्रपिता गांधी बापू यांचे विषयी सुंदर कविता लिहिली आहे .आज जागतिक पुस्तक दिन या निमित्ताने ग्रंथांचे नाते कसे असते याची सुंदर माहिती दिलेली आहे .

संस्काराचे सूत जुळवू 

सुविचारांचे कण मिळवू

 पुस्तकांकडे मन वळवू

 विचार वृक्ष मनी लावू


वाड्.मयाची कास धरू 

विद्वतेचे अमृत पिऊ

 उच्चतेने स्थितप्रज्ञ होऊ

 पुस्तकांच्या गावी जाऊ

श्रीगणेश शेंडे आपल्या कवितेतून सामाजिक प्रबोधन छान केले आहे .

आपला भारत देश हा देशी खेळांची खान आहे .असेच वेगवेगळे आनंदाचे खेळ आपण खेळूया असे ते आपल्या कवितेतून उत्तमरीत्या सर्वांना सांगतात .आपल्या गुरुमाऊली कवितेतून गुरूंचे वर्णन करतात आणि शेवटी म्हणतात ,

अशी आहे आमची गुरुमाऊली 

हवी मला त्यांची नित सावली

संजय गंगावणे सर जीवनाचा सारीपाठ

या आपल्या कवितेतून जीवन कसे जगावे याची छान रेखाटन करतात

जीवन हे ऊन सावलीचा खेळ

त्याचा नसतो कधीच ताळमेळ

कधी कधी उन्हाचे चटके

कधी शितल छाया पूर्णवेळ

जीवनाचा अर्थ त्यांनी काव्यपंक्तीतून शब्दबद्ध केला आहे .

संजय संकपाळ यांनी कोजागिरी मधून त्या सणाचे छान वर्णन केले आहे .काल आज आणि उद्या यामधून ते सर्वांचं प्रबोधन करताना दिसतात .कालच आपण बघितलं जम्मू कश्मीर वर झालेला दहशतवादी हल्ला .माणुसकी किती गरजेची आहे ते आपल्या कवितेतून सांगतात .

आज मी भीक मागतो आहे 

दहा पैशाच्या नाण्यांची नव्हे

माझ्या गरजा पूर्ण करण्याची नव्हे

तर समाजात हरवलेल्या माणुसकीची

दिवसेंदिवस ही माणुसकी हरवत चालली आहे .आपल्याला आपल्यातली माणुसकी टिकवून ठेवलीच पाहिजे .

संतोष ढेबे सर आपल्या याला जीवन ऐसे नाव या कवितेतून जीवन म्हणजे नक्की काय याची विवेचन करताना दिसतात .

भातुकलीचा खेळ मोडला

लावला संसाराचा डाव

कधी उपाशी कधी तुपाशी

याला जीवन ऐसे नाव

किती मार्मिक विवेचन त्यांनी येथे केलेल आहे .या काव्यसंग्रहातील सर्वच कविता खूपच छान आहेत .

संतोष बनकर सर अग्नी दिव्य या कवितेतून आपल्या नोकरीचा प्रवास लिहितात .आपले प्रेम गीतातून प्रेमासाठी नक्की काय काय करता येईल हेही उत्तम प्रकारे लिहितात .

हनुमंत जगताप सर यांनीही खूप छान कविता लिहिलेल्या आहेत .एक चंद्र या कवितेतून चंद्राच्या विविध कला आणि त्यामागच्या विविध भावना ते मांडताना दिसतात .

नाही अबोल माझे

शब्द हे अर्थावीणा

असतो प्रवास माझा

फक्त केविलवाणा

चंद्र स्वतः बोलत असलेचा भास या कवितेतून होतो .या कवितेतून तर म्हणतो सगळ्यांनी दुर्लटलं तरी मी गणेशाच्या आरतीत कायम मात्र आहे .

या पुस्तकातील सर्वांनी खूप छान कविता लिहिलेल्या आहेत .सर्वांच्या लेखणीला माझा सलाम .तुमच्या पुढील लेखन प्रवासास खूप खूप शुभेच्छा .

तेव्हा नक्की वाचा सर्वांनी हा काव्यसंग्रह .

धन्यवाद .


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Tuesday, April 22, 2025

पुस्तक क्र ५४ गोतावळा

 



वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५४

पुस्तकाचे नाव -  गोतावळा

लेखकाचे नाव - आनंद यादव

प्रकाशन  व आवृत्ती-  मेहता पब्लिशिंग पुणे

पृष्ठे संख्या–  १४८

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ १८०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५४ ||पुस्तक परिचय

गोतावळा

आनंद यादव

गोतावळा" या शब्दाचा अर्थ आहे कुटुंब, वंश, आप्तेष्ट, घराणं किंवा नातेसंबंधांची साखळी.

आनंद यादव यांच्या कादंबरीत "गोतावळा" या शब्दाचा उपयोग केवळ जैविक कुटुंबापुरता मर्यादित नाही, तर तो एक सामाजिक, मानसिक आणि सांस्कृतिक नातेसंबंध दर्शवतो.

"गोतावळा" ही आनंद यादव यांची आत्मकथनात्मक कादंबरी आहे आणि तिची मध्यवर्ती कल्पना म्हणजे ग्रामीण पार्श्वभूमीतील एका गरिब, अस्पृश्य कुटुंबातील मुलाच्या शिक्षणासाठीचा संघर्ष आणि त्यातून उभ्या राहणाऱ्या आत्मसन्मानाची आणि जिद्दीची कहाणी.

ही कादंबरी "झोंबी", "नांगराणी", "गोतावळा" आणि "काचवेल" अशा चार भागांतल्या आत्मकथन मालिकेतील तिसरा भाग आहे. “गोतावळा” या भागात विशेषतः कुटुंब, समाज, आणि जातव्यवस्थेचा प्रभाव, तसेच एका तरुण लेखकाची स्वतःची ओळख निर्माण करण्याची धडपड मांडलेली आहे.

गोतावळा या कादंबरीतील काही ठळक मुद्दे मला पुढील प्रमाणे दिसले .समाजाच्या रूढी, परंपरा आणि जातिभेद यांचा विरोध करत शिक्षणाच्या जोरावर उभे राहण्याचा प्रयत्न करताना आनंद यादव दिसतात .कुटुंबातील माणसांचे परस्पर नातेसंबंध, त्यातील गुंतागुंत आणि संघर्ष यामध्ये प्रकर्षाने जाणवते .

साहित्य, शिक्षण आणि विचारांची बैठक ही व्यक्तीला कशी घडवते याचा सखोल मागोवा या कादंबरीत घेतलेला दिसून येतो .

 स्वतः आनंद यादव या कादंबरीत मुख्य पात्र म्हणून आहेत .ते यात संघर्षशील, जिद्दी, शिक्षण आणि लेखनासाठी आसुसलेला युवक अशा स्वरूपात दिसतात .स्वतःच्या ओळखीचा शोध घेणारा आणि सामाजिक मर्यादा मोडणारा युवक या कादंबरीत दिसतो .

या कादंबरीतील युवकाची आई त्याच्या शिक्षणासाठी कष्ट करणारी, पण परंपरांच्या विळख्यात अडकलेली स्त्री.

कादंबरीतील युवकाचे वडील हे पारंपरिक विचारांचे, कधी कठोर तर कधी मूकपणे साथ देणारे.

सहाध्यायी, शिक्षक आणि इतर समाजातील लोक: जे कधी प्रेरणा देतात तर कधी अडथळे निर्माण करतात.

गोतावळा कादंबरीतील भाषाशैली ही अत्यंत सजग, सुस्पष्ट आणि प्रभावी.

ग्रामीण बोली भाषेचा प्रभाव असला तरी ती ललित आणि भावनाप्रधान आहे.

वास्तववादी आणि अनुभवाधारित मांडणीमुळे वाचकाला ती आपली वाटते.

भावनिक ताणतणाव, संघर्ष आणि जिद्द या सगळ्याची भाषेतून ताकदीनं अभिव्यक्ती होते.


           आनंद यादव पुण्यात शिक्षणासाठी आलेले असतात. त्यांच्याकडे ना पुरेसा पैसा असतो, ना घर. ते पुस्तकांच्या दुकानात, वाचनालयात बसून अभ्यास करतात. कधी उपाशी राहतात, तर कधी जुन्या कपड्यांत फिरतात. या काळात समाजाकडून होणारी उपेक्षा, जातिनिरपेक्ष टिंगल, आणि आर्थिक अडचणींचा त्यांच्यावर मोठा ताण येतो.

असाच एक त्यांच्या आयुष्यातील महत्त्वाचा प्रसंग आपण पाहूया .

एका वेळी त्यांच्याकडे जेवणासाठीही पैसे नसतात. भूक लागलेली असते, पण कुठे जावे हे समजत नाही. ते एका उपाहारगृहासमोर उभे राहतात – आत जाण्याची हिंमत होत नाही. तेवढ्यात एका मित्राने त्यांना आत नेले आणि जेवायला घातले. तो प्रसंग लेखकाच्या मनात खोलवर कोरला जातो.

भुकेची अनुभूती ही केवळ शारीरिक नाही, ती सामाजिकही आहे – गरिबीमुळे स्वतःची लाज वाटणे, आत्मसन्मान हरवणे याचं ते प्रतीक आहे.

हा प्रसंग लेखकाच्या आत्मभानाच्या जागृतीचा टप्पा ठरतो. त्यांना समजते की गरिबी आणि अभाव हे तात्पुरते असले तरी शिक्षण हीच आपली ताकद आहे.

मित्राची मदत हा माणुसकीचा झरा दाखवतो, जिथे समाज अडथळा करतो, तिथे एखादी व्यक्ती साथ देते.

तसाच अजून एक त्यांच्या शिकण्याची आंतरिक जिद्द दाखवणारा एक प्रसंग आपण पाहूया .शिकण्याची आंतरिक जिद्द"

आनंद यादव पुण्यात शिक्षण घेत असताना, त्यांना अनेक अडचणींचा सामना करावा लागतो – उपासमार, झोपायची जागा नाही, कपडे फाटके, आणि जातीयतेचा अपमान. पण या सगळ्या अडचणींवर मात करत ते रात्रभर रस्त्याच्या उजेडात अभ्यास करतात.

एक ठराविक प्रसंग:

रात्री उशिरा अभ्यास करून थकलेले असताना, झोपायला कुठेच जागा नसते. ते पुण्यातल्या सार्वजनिक वाचनालयाच्या पायऱ्यांवर झोपतात, पुस्तकाला उशी करून. पण त्यांच्या डोळ्यांत झोप नसते – कारण मनात फक्त एक विचार: "माझं आयुष्य मला बदलायचं आहे."

हा प्रसंग संघर्षापेक्षा स्वतःवरच्या विश्वासाचा आणि जिद्दीचा विजय दर्शवतो.

आनंद यादव स्वतःशीच वचन देतात की, “मी शिकणारच. कितीही अडचणी आल्या तरी मी माघार घेणार नाही.”

या प्रसंगातून दिसतं की मनात जिद्द आणि उद्दिष्ट असेल तर कोणतीही प्रतिकूलता तोडता येते.

हा प्रसंग वाचताना वाचकाला जाणवतं की, यश फक्त साधनांवर नाही तर दृढ इच्छाशक्तीवर अवलंबून असतं. आनंद यादव यांचं जीवन हेच शिकवतो की, परिस्थिती कितीही कठीण असली तरी आपल्यात ताकद असेल तर आपण मार्ग शोधू शकतो.


  ही कादंबरी लेखक आनंद यादव यांच्याच जीवनावर आधारित आहे.


त्यातील अनुभव, भावना आणि संघर्ष खऱ्या घटनांवर आधारित असल्यामुळे ती अधिक प्रभावी वाटते.

ग्रामीण पार्श्वभूमीतील गरीब मुलाचे शिक्षणासाठी शहरी जगात येणे, तेथील संघर्ष, अपमान आणि आपले स्थान शोधण्याचा प्रयत्न याचे जिवंत चित्रण.जातिव्यवस्थेचे, अस्पृश्यतेचे आणि सामाजिक भेदभावाचे अनुभव लेखकाने प्रामाणिकपणे मांडले आहेत.

कोणत्याही अलंकारिक भाषेऐवजी सडेतोड आणि वास्तववादी मांडणी.शिक्षण हेच परिवर्तनाचे साधन आहे हे लेखक वेळोवेळी अधोरेखित करतात.

"शिक्षण म्हणजे आत्मसन्मानाचा मार्ग" ही संकल्पना केंद्रस्थानी आहे.ही कादंबरी म्हणजे एका व्यक्तीचा स्वतःला घडवण्याचा आणि समाजात स्थान मिळवण्याचा प्रवास.

अपमान, तुटपुंजं आयुष्य, आणि अडचणी यांच्यातही जिद्द न सोडणारी वृत्ती प्रेरणादायी आहे.

ही केवळ एका व्यक्तीची कथा नसून, समाजात होणाऱ्या बदलांची, त्यातील संघर्षांची, आणि नव्या विचारांची झलक या कादंबरीत दिसते.

अतिशय सुंदर अशी प्रेरणादायी कहानी या कादंबरीत आपल्या दिसून येते .प्रत्येकाने वाचावी अशी ही छान गोतावळा कादंबरी नक्की वाचा .धन्यवाद .


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Sunday, April 20, 2025

पुस्तक क्र५३ हिरकणी कवितासंग्रह



 

वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५३

पुस्तकाचे नाव - हिरकणी कवितासंग्रह

लेखकाचे नाव - शुभांगी विलास पवार (कंदी पेढा )

प्रकाशन व आवृत्ती- अजिंक्य प्रकाशन वाशिम प्रथम आवृत्ती २०२०

पृष्ठे संख्या– १००

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ १५०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५३ ||पुस्तक परिचय

हिरकणी

शुभांगी विलास पवार

लेकरासाठी जीव टाकी, काळोखाची भीती ना

खडकाळ वाटांवर चालली, मायेची तिची ना सिमा।

हिरकणी मातृत्वाचं असे प्रतीक असलेले एक रूप .आपल्या लेकरासाठी रायगडाचा कडा उतरून अंधार रात्री खाली आली .तिचा हा पराक्रम शब्दात वर्णन न करता येणारा .भावनाप्रधान आणि मातृ प्रधान असा तो प्रसंग .अशीच शुभांगी पवार ही आपल्या शाळेतल्या लेकरांसाठी झटणारी आपल्या लेखणीने शब्दबद्ध करणारी अशी ही आधुनिक हिरकणी . सातारचा कंदी पेढा खूप प्रसिद्ध आहे याच नावाने शुभांगी मॅडम आपल्या कवितेचे लेखन करतात हे त्यांचे वैशिष्टच म्हणावे लागेल .आदरणीय शुभांगी पवार मॅडम आणि माझी मैत्रीण जिवाभावाची आणि सुलोख्याची. त्यांच्याकडून मिळालेले त्यांचा हा कवितासंग्रह माझ्यासाठी अमूल्य नजराणा आहे. पुस्तकाच्या मुखपृष्ठावरच त्यांच सुंदर असे छायाचित्र दिसून येते .हिरकणी शब्दाला साजेस असं मुखपृष्ठ त्यांनी या पुस्तकाला दिलेल आहे .सातारा जिल्ह्यातील शिक्षण क्षेत्रातील आणि सामाजिक क्षेत्रातील अनेक दिग्गजांचे शुभेच्छा संदेश या त्यांच्या कवितासंग्रहाला मिळालेले आहेत .आपलं हे पुस्तक त्यांनी आपल्या कुटुंबाला समर्पित केलेला आहे .यावरून त्यांचा कौटुंबिक जिव्हाळा हा आपल्याला दिसून येतो .

हिरकणी या कवितासंग्रहात एकूण त्यांनी 51 कविता लिहिलेल्या आहेत .वेगवेगळ्या विषयावर त्यांना आलेल्या अनुभवातून त्यांनी या कविता शब्दबद्ध केले आहेत प्रत्येक कवितेचा विशेष अस शीर्षक त्यांनी दिलेला आहे .

या पुस्तकाला ज्येष्ठ कवयित्री अंजली श्रीवास्तव यांची प्रस्तावना लाभलेली आहे .त्यांना असं वाटतं की शुभांगी पवार यांचा हा कवितासंग्रह बाईच्या अनुषंगाने येणार आहे हा विषय प्रत्येकीला आपला वाटणारा विषय आहे .स्त्री भून हत्या या विषयावर त्यांची पहिलीच कविता माझं अस्तित्व खोडताना यामध्ये त्या म्हणतात,


खरं सांगा ना मला आई बाबा तुम्ही

 तुम्हाला कसं काहीच आपले पण वाटलं नाही ?

माझं गर्भातील अस्तित्व मुलगी म्हणून खोडताना 

तुमच्या डोळ्यातील टिपूस भर सुद्धा पाणी का हो दाटलं नाही?

या शब्दात ज्या मुलीचा बळी गर्भातच असताना गेला ती मुलगी आपल्या आई-बाबांना असे प्रश्न विचारताना या कवितेत दिसते. अतिशय सुंदर आणि उगवत्या शब्दात त्यांनी ही कविता लिहिलेली दिसून येते.

शुभांगी पवार मॅडम यांनी या कवितासंग्रहाला हिरकणी हे नाव दिलेले आहे. आपल्या हिरकणी कवितेत ते म्हणतात, 


रोजचा संघर्ष उशाला

 घेऊन ती निजते 

हसत राहून सर्वांसाठी 

खोटीच ती असते!

स्त्रीच्या जीवनाचं खरं वास्तव या ओळीतून आपल्याला दिसून येतं. तिच्या आयुष्यात कायम संघर्ष असतो मात्र ती चेहऱ्यावर कायम आपल्या हास्य ठेवत असते आणि सतत इतरांसाठी झटत राहते. अतिशय सुंदर आणि स्त्रीची समर्पणाची वृत्ती या कवितेतून त्यांनी शब्दबद्ध केली आहे.

स्त्री म्हणली की तिच्या जोडीला कायम स्वयंपाक आलेलाच असतो. आपल्या महाराष्ट्रात विशेष प्रसिद्ध असलेला एक पदार्थ म्हणजे कांदापोहे अगदी मुलीला लग्नासाठी आलेल्या पाहुण्यांसाठी ही आपण कांदेपोहेच बनवतो यावर एक सुंदर कांदा पोहे हे गाणं पिक्चरही आलेला आहे याच विषयाला धरून शुभांगी पवार यांनी कांदेपोहे ही एक सुंदर आणि आगळीवेगळी कविता लिहिलेली आहे .मला ही कविता विशेष आवडली. या त्या म्हणतात, 


कांदे पोहे कधी दाखवतात 

घराचं घरपण 

आदरातिथ्य आणि स्नेहाचं 

निखळ दर्पण

किती छान अर्थ लावला आहे ते कांद्या पोह्यांचा . ही सर्व कविता खूप छान आहे .तेव्हा हे पुस्तक घेऊन नक्की ही कविता वाचा .फक्त स्त्री मनाचा त्यांनी या कवितासंग्रहात विचार न करता इतर अनेक सामाजिक विषयांवर त्यांनी या संग्रहात कविता लिहिलेले आहेत .सर्व विषयांना साथ देणारी त्यांची लेखणी या कवितासंग्रहात दिसून येते .

अपयशाने खचून न जाता आपलं हे अनमोल जीवन आपण आनंदाने कसं जगावं हे आपल्या जीवन जगण्याची कला या कवितेतून त्या सुंदर रित्या सांगतात. 

जीवन जगण्याची कला 

 शिकायला हवी माणसानं 

  क्षुल्लक त्या अपयशाने

 खचू नये उगीच माणसानं

असा सुंदर उपदेश त्या अपयशाने खचून जाणाऱ्यांसाठी करतात .इतरांनाही प्रेरणा आणि मार्गदर्शन ठरणाऱ्या अशा या सुंदर कविता या कवितासंग्रहात समाविष्ट आहेत .

कुठवर सहन करायचं यामधून मात्र त्यांचे स्त्री मन आपल्याला दिसून येत .

कुठवर सहन करायचं

 असं दास्यत्वातलं जगणं

हास्याचे मुखवटे चढून

 कृत्रिमपणे वागणं

स्वतः स्वतःला प्रश्न विचारतात की कुठवर असं जगायचं सहन करत करत .छान विचार या कवितेत त्यांनी मांडलेले आहेत .आईवर सर्वजण कविता लिहितात पण बापावर कविता लिहिणारे काही थोडक्यात असतात आदरणीय शुभांगी मॅडम यांनी आपली .या कवितासंग्रहातील शेवटची कविता बाप ही अतिशय सुंदर शब्दबद्ध केली आहे .बाप आपल्या जवळ असताना त्याची आपल्याला किंमत कळत नाही मात्र बाप निघून गेल्यावर आपल्याला खरी किंमत त्याची कळते .कवितेत त्या म्हणतात,


बापाची किंमत कळते 

त्याचं अस्तित्व नसताना 

त्याच्याविना आयुष्याचे

 शिव धनुष्य पेलताना

किती समर्पक शब्दात बापाचा आधार त्यांनी सांगितला आहे. असा हा सर्वांग सुंदर कवितासंग्रह सर्व वाचकांना नक्की आवडेल. आदरणीय शुभांगी पवार मॅडम यांनी अतिशय सुंदर सर्व कविता या पुस्तकात लिहिलेले आहेत. एकाहून एक सरस अशा सर्व कविता आहेत. सर्वच कविता इथे मला देता येत नाहीत म्हणून तर म्हणते हा कवितासंग्रह नक्की वाचा. शुभांगी मॅडमच्या पुढील लेखन प्रवासास खूप खूप शुभेच्छा. तुमची लेखणी अशीच कायम लिहीती राहो!

धन्यवाद.

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

पुस्तक क्र ५२ शैक्षणिक परिवर्तनाच्या पाऊलवाटा




 वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५२

पुस्तकाचे नाव - शैक्षणिक परिवर्तनाच्या पाऊलवाटा

लेखकाचे नाव - डॉ.गणपती कमळकर

प्रकाशन व आवृत्ती- अक्षरदालन प्रकाशन कोल्हापूर द्वितीया आवृत्ती २०२१

पृष्ठे संख्या– १७७

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ २५०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५२ ||पुस्तक परिचय

शैक्षणिक परिवर्तनाच्या पाऊलवाटा

डॉ.गणपती कमळकर


 ज्ञानगंगेच्या लाटांनी, उजळल्या नव्या दिशा,

शिकण्याच्या वाटेवरती, लागल्या तेजाच्या निशा।

शाळेची घंटा झाली सूर, स्वप्नांची नवी कहाणी,

पालटते काळाची चाल, शिक्षणात नवी वाणी।

विद्यार्थ्यांचे जीवनातील अज्ञानाचा अंधकार दूर करून त्यांच्या जीवनात ज्ञानाचा प्रकाश आणणारे सर्व गुरुजन वर्ग यांना प्रथमतः वंदन .कोणतेही महान कार्य करायचे असेल तर सुरुवातीला लहान लहान पाऊलवाटांनी एक मोठा परिवर्तनाचा रस्ता तयार करावा लागतो .पाऊलवाटांनी चालत वेगवेगळे प्रयोग करत शिक्षकांच्या विद्यार्थ्यांच्या जीवनात एक नवीन दृष्टी आणणारे आदरणीय डॉक्टर गणपती कमळकर यांच्या शैक्षणिक प्रवासाच्या एक चढता आलेख या पुस्तकात देण्यात आलेला आहे .प्रत्येक शिक्षकाने हे पुस्तक वाचलंच पाहिजे .शिक्षण आणि ज्ञानदान ही खरी तर सेवा आहे .सेवा भावनेने जे काम करतात त्यांना त्याचं फळ निश्चित प्राप्त होतं .आपल्या सेवेचे फळ आदरणीय कमळकर साहेबांना मिळाल आहे .आपल्या विद्यार्थ्यांसाठी शिक्षकांसाठी त्यांची चाललेली धडपड या पुस्तकातून आपल्याला जाणवते .एक अधिकारी एक शिक्षक काय काय करू शकतो याची प्रचिती या पुस्तकातून आपल्याला नक्कीच मिळते .हे पुस्तक वाचन साखळी कडून मला भेट मिळालेला आहे .हे पुस्तक मला भेट मिळाले तेव्हाच मी हे वाचून पूर्ण केलं .पुस्तकाची मांडणी मलपृष्ठ मुखपृष्ठ अतिशय सुबक आहे .पुस्तकाचे देखणेपणापेक्षा पुस्तकातील उपक्रमांचा देखणेपण शब्दांच मूल्य हे अधिक मौल्यवान आहे .

आदरणीय कमळकर साहेबांनी हे पुस्तक सर्व शिक्षक वर्गाला समर्पित केले आहे .आपल्या समर्पणात ते म्हणतात, सेवाभाव, निष्ठा व तळमळीने गुणवत्ता पूर्ण ज्ञानदान करून आदर्श पिढी घडवण्यासाठी समर्पित वृत्तीने कार्यरत असलेल्या सर्व शिक्षक बंधू भगिनींना सविनय अर्पण !

प्रसिद्ध साहित्यिक डॉ .सुनील कुमार लवटे यांनी सुरुवातीलाच या पुस्तकातील सार आपल्या शब्दात अतिशय सुंदर दिलेलं आहे .ते वाचूनच या पुस्तकात नक्की आपल्याला काय काय मिळणार आहे याची प्रचिती येते .

आदरणीय कमळकर साहेबांविषयी सर्व माहिती सुरुवातीला दिलेली आहे .

प्राथमिक शिक्षकांच्या नोकरी पासून सुरुवात केलेले कमळकर साहेब शिक्षणाधिकारी पदापर्यंत पोहोचले त्यांचा एकूण प्रवास सुरुवातीला दिलेला आहे .कोल्हापूर सारख्या भागात त्यांची सर्व सेवा झालेली आहे .आदरणीय साहेबांनी घेतलेले सर्व उपक्रम हे सर्वांनाच प्रेरणादायी आणि नवीन दृष्टी देणारे आहेत .नकुशी नावाच्या मुलींचा शोध घेऊन त्यांचं नामकरण करणारे आदरणीय साहेब हे सर्वांना आदर्शवतच आहेत .वाचन संस्काराचे महत्त्व जाणून त्यांनी शिक्षकांसाठी झोळी ग्रंथालय ते तालुका ग्रंथालय असे विविध उपक्रम राबवले .

रावाने केले तर हिमालय होतो पण गावाने केले तर आज पर्वतही ओलांडता येतो कोणत्याही समस्येचे मूळ शोधून उपाय करायचा डॉक्टर कमळकरांचा आजवरचा शिरस्ता !आणि तोच शिरस्ता या पुस्तकात आपल्याला ठाई ठाई दिसून येतो .

हे पुस्तक तयार होताना आदरणीय कमळकर साहेबांना अनेक जणांचे सहकार्य भेटले .त्यांचे ऋण व्यक्त करायला या पुस्तकात ते विसरले नाहीत .या पुस्तकात कमळकर साहेबांनी एकूण बारा भागात आपल्या सर्व शैक्षणिक कार्याचा उपक्रमांचा लेखाजोखा मांडलेला आहे .प्रत्येक उपक्रम हा सर्वांसाठी प्रेरणादायी आहे .

ग्रंथालयाचे उपक्रम तर अतिशय सुंदर आहे ते या उपक्रमाविषयी म्हणतात,

ग्रंथ वाचनाने माणूस मोठा झाला नाही तरी शहाणा मात्र जरूर होतो. व्यायामाने जशी शरीराची मशागत होते, तशी वाचनाने मनाची मशागत होते. वाचन म्हणजे घरबसल्या जगप्रवास करणे होय. वाचनाने आपल्याला जग कळते. जगाचा इतिहास, भूगोल कळतो. संस्कृती कळते. जगाकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन कळतो. वाचन ही एक नशा आहे. निरंजन घाटे यांच्यासारखे ज्येष्ठ साहित्यिक या वाचन प्रवासाला आपल्या आयुष्याचा प्रवास मानतात. ही वाचन चळवळ शिक्षकांमध्ये रुजली, बहरली तर समाजामध्ये त्याचा वेगाने प्रसार होईल, याच अपेक्षेने गटशिक्षणाधिकारी झाल्यानंतर माझ्याकडून 'शिक्षक ग्रंथालय'सारखा एक नावीन्यपूर्ण उपक्रम राबविण्यात आला. 

आपल्या या पुस्तकात डॉ .गणपती कमळकर साहेब वेगवेगळ्या भागातून आपल्या केलेल्या कार्याची माहिती सांगताना दिसतात .पहिल्या भागात मी ज्ञानसमृद्ध होण्यासाठी ग्रंथालय आणि वाचन किती गरजेचे आहे याची महत्त्व त्यांना तर पटलेच पण आपल्या शिक्षकांनाही आणि विद्यार्थ्यांनाही त्यांनी विविध उपक्रमातून पटवून दिले .मुलींना योग्य सन्मान मिळावा यासाठी त्यांनी नकोशी झाली हवीशी या उपक्रमातून नकोशी नाव असणाऱ्या तालुक्यातील ३८ नकुशींची नावे बदलून त्यांचे आयुष्यच उजळवून टाकले .शाहूवाडी तालुक्यातून गडहिंग्लज या तालुक्यात बदली होऊन गेल्यानंतर विविध उपक्रमांची यशोगाथा त्यांनी या भागात दिलेली आहे .प्रत्येक शिक्षकाचे वेगळेपण ओळखून त्यांना प्रोत्साहन आणि प्रेरणा देऊन त्यांच्या विविध उपक्रमांची माहिती याबाबत दिलेली आहे .

कोल्हापूर आणि कर्नाटकच्या सीमा भागातील 96 कन्नड भाषेच्या कचाट्यातून मराठीला सोडवताना आलेल्या विविध अडचण आणि घेतलेले विविध उपक्रम यांची विस्तृत माहिती या भागात दिलेली आहे .ज्ञानरचनावाद काय किमया घडून आणतो याचे उत्तम उदाहरण त्यांनी रचनावादाचे आदर्श मॉडेल या भागात दिलेल्या आहेत .मुले स्वतः शकतात स्वतःच ज्ञानाचे रचयिता असतात याची प्रचिती या ज्ञान रचनावादातून येते .अशा अनेक विविध उपक्रमांची रेलचेल या पुस्तकात आहे .त्यांची शिक्षणाविषयी शिक्षकांविषयी विद्यार्थ्यांविषयी असलेली धडपड आपल्याला नक्कीच या पुस्तकांमधून दिसून येते .हे पुस्तक वाचल्याने आपणही वेगळं काहीतरी करावं अशी प्रेरणा आपल्यात निर्माण होते .डॉक्टर गणपती कळमकर यांच्या या शैक्षणिक कार्यास माझे कोटी कोटी सलाम .यातील प्रत्येक पानावर काहीतरी नवीन प्रेरणा आणि नवीन माहिती मिळत जाते . त्यामुळे हे पुस्तक प्रत्येकाने वाचायलाच हवं .

त्यांच्याच पुस्तकातील केशवसुतांच्या कवितेतील काही ओळी त्यांच्या कार्यासाठी अगदी समर्पक आहेत .

'जोर मनगटातला

 पुरा घाल, घाल खर्ची, 

हाण टोमणा, चळ न जरा 

अचूक मार बर्ची!


ढळू कधीही देऊ नको 

हृदयाचा निर्धार, 

मग भय तुजला मुळी नको, सिद्धी खास येणार !


झटणे हे या जगण्याचे 

तत्त्व मनी तू जान, 

म्हणून उद्यम सोडू नको 

जोवरी देही प्राण!'


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा



Saturday, April 19, 2025

पुस्तक क्र ५१ लोक माझे सांगाती

 



वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५१

पुस्तकाचे नाव -  लोक माझे सांगाती 

लेखकाचे नाव - शरद पवार

प्रकाशन  व आवृत्ती-  राजहंस प्रकाशन पुणे दुसरी आवृत्ती २०१८

पृष्ठे संख्या–  ३५४

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ ५००

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५१ ||पुस्तक परिचय

 लोक माझे सांगाती 

शरद पवार


लोक माझे सांगाती

परि नाहीं दोष तेथी।

आत्मा बुद्धी प्रीती।

स्वभावे एक।।१।।


ज्याचे त्याचे कर्म।

वर्णावे किती प्रम।

तया त्याचा धर्म।

काय सांगावा।।२।।


वयाची परिसीमा।

जन्म घेता सगुणामा।

तुका म्हणे आळसामा।

वृत्ती नेणावा।।३।।


या अभंगाचा अर्थ असा होतो की, "हे लोक माझ्या सोबतीचे आहेत, पण त्यांच्यात दोष नाहीत. त्यांची आत्मा, बुद्धी आणि प्रीती माझ्याशी एकरूप झाली आहे. प्रत्येकाचे कर्म वेगळे असते, ते आपण कसे सांगणार? आणि वयानुसार जसे-जसे अनुभव येतात, तसे त्यांचे स्वरूप सगुण होत जाते."

लोक माझे सांगाती" हे शीर्षक संत तुकाराम यांच्या याच अभंगातून घेतलेलं आहे. याचा अर्थ असा — लोक हेच माझे सहकारी, मित्र, आधार आहेत. हे शीर्षक त्यांच्या लोकांशी असलेल्या नात्याचा आणि लोकांसाठी काम करण्याच्या दृष्टिकोनाचा प्रतिबिंब आहे.

लोक माझे सांगाती" हे शरद पवार यांनी लिहिलेलं एक आत्मचरित्रात्मक पुस्तक आहे. या पुस्तकात त्यांनी त्यांच्या राजकीय वाटचालीचा, अनुभवांचा आणि विचारांचा सविस्तर आढावा घेतला आहे.

  शरद पवार यांचा जन्म १२ डिसेंबर १९४० रोजी बारामती (पुणे जिल्हा) येथे झाला. त्यांचे वडील गोविंदराव पवार शिक्षण संस्थांमध्ये कार्यरत होते. घरातच सामाजिक आणि शैक्षणिक वातावरण असल्याने लहानपणापासूनच सार्वजनिक कामांची ओढ त्यांना लागली.

वडिलांकडून काम करण्याची शिस्त, लोकांशी संवाद साधण्याची पद्धत आणि सार्वजनिक जीवनाची जाण या गोष्टी नकळत अंगी बाणल्या गेल्या."


कॉलेजमध्ये असताना ते विद्यार्थी चळवळीत सक्रीय होते. तिथेच त्यांची यशवंतराव चव्हाण यांच्याशी भेट झाली आणि त्यांनी पवारांना काँग्रेसमध्ये आणलं.


"यशवंतराव चव्हाणांनी मला एकदा विचारलं — 'राजकारणात यायचं ठरवलं आहे का? तर मग पाय रोवून उभं राहावं लागेल.' हाच क्षण निर्णायक ठरला."


१९६७ साली वयाच्या २७व्या वर्षी ते प्रथमच विधानसभेसाठी निवडून आले आणि त्यांच्या राजकीय प्रवासाला खरी गती मिळाली.


शरद पवार यांचे बालपण, शिक्षण, आणि त्यांच्या राजकीय आयुष्याची सुरुवात यावर सुरुवातीचे काही प्रकरणं केंद्रित आहेत.


१९६७ मध्ये वयाच्या अवघ्या २७व्या वर्षी ते पहिल्यांदा आमदार झाले आणि नंतर त्यांच्या राजकीय प्रवासाला सुरुवात झाली.


ते महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री, संरक्षण मंत्री, कृषी मंत्री आणि NCP (राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षाचे) स्थापक यासारख्या अनेक महत्त्वाच्या भूमिकांमध्ये राहिले.


पुस्तकात त्यांनी राजकीय डावपेच, सत्तेतील चढ-उतार, आणि मित्र-शत्रू यांचे अनुभव मोकळेपणाने सांगितले आहेत.


त्यांनी महाराष्ट्रातील आणि भारतातील राजकारणातील बदल, तसेच गांधी, नेहरू, इंदिरा गांधी, राजीव गांधी, अटल बिहारी वाजपेयी, सोनिया गांधी यांच्याबद्दलही अनुभव शेअर केले आहेत.

शरद पवार यांच्या या पुस्तकातील काही महत्त्वाचे विषय आणि उतारे

 हे पाहूया आपण .

1. राजकारणात प्रवेश:

"विद्यार्थीदशेतच सामाजिक जाणिवा जागृत झाल्या. विचार होता — केवळ प्रेक्षक बनून चालणार नाही, प्रत्यक्ष मैदानात उतरले पाहिजे."


शरद पवार यांनी कॉलेजमध्ये असताना काँग्रेसमधून राजकारणाची सुरुवात केली. वसंतदादा पाटील, यशवंतराव चव्हाण यांसारख्या नेत्यांशी जवळीक साधली.


2. मुख्यमंत्रीपदाची पहिली कारकीर्द (१९७८):

"माझ्या वयाच्या अवघ्या अडतीसाव्या वर्षी मुख्यमंत्री होण्याची संधी मिळाली. ही केवळ संधी नव्हे, मोठी जबाबदारी होती."


त्यावेळी त्यांनी काँग्रेसपासून वेगळं होऊन ‘काँग्रेस (सोशलिस्ट)’ तयार केली आणि युती करून सत्ता स्थापन केली.


3. राष्ट्रवादी काँग्रेसची स्थापना (१९९९):

"सोनिया गांधी यांचे विदेशी मूळ हे मुद्दा होता. त्यावर मतभेद झाले, आणि मग आम्ही वेगळा मार्ग पत्करला. हे वैयक्तिक नव्हते, तत्वांचा मुद्दा होता."


शरद पवार, पी. ए. संगमा आणि तारिक अन्वर यांनी काँग्रेसमधून बाहेर पडून राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टी स्थापन केली.


4. शेती आणि शेतकऱ्यांचे प्रश्न:

"शेतकऱ्यांना फक्त सहानुभूती नव्हे, तर योजनाशील पाठबळ हवे असते."


पवार यांनी कृषी मंत्री म्हणून आपल्या कार्यकाळात अनेक योजना राबवल्या. शेतकरी कर्जमाफी, शेती विमा योजना, अन्नधान्य वितरण यावर भर दिला.


5. महाराष्ट्राचे राजकारण:

"राजकारण म्हणजे फक्त सत्तेचा खेळ नाही, ती समाजसेवेची साधना असावी."


ते सतत बदलत्या राजकीय समीकरणातही समतोल राखत राहिले. राष्ट्रवादी काँग्रेस आणि काँग्रेस युतीतून त्यांनी महाराष्ट्रात अनेक वर्षे सत्ता सांभाळली.


6. मुलाखतीतील स्पष्टवक्ता:

"मी जे बोलतो ते स्पष्ट आणि थेट असते. त्यामुळे काहींना ते उग्र वाटते. पण सत्य लपवण्यात अर्थ नाही."


शरद पवार यांचा हा स्पष्टवक्तेपणा पुस्तकात सर्वत्र जाणवतो .

शरद पवार यांनी त्यांच्या खाजगी आयुष्याबाबत फारसे भाष्य पुस्तकात केले नाही, पण जे काही आहे ते खूप संक्षिप्त आणि प्रामाणिक स्वरूपाचं आहे.

त्यांची पत्नी प्रतिभा पवार या लेखिका असून त्यांनीही एक पुस्तक लिहिलं आहे — "माझा साक्षीदार".

आदरणीय प्रतिभाताईंनी अतिशय सुंदर रित्या आपलं घर सांभाळल होतं.यामुळेच शरद पवार साहेब आपले पुस्तकात म्हणतात,

"माझ्या घरच्यांनी नेहमीच मला समजून घेतलं. मी अनेकदा घरी उशिरा जायचो, सतत दौऱ्यावर असायचो, पण कधी तक्रार झाली नाही."

त्यांची एक मुलगी सुप्रिया सुळे या सध्या खासदार असून राजकारणात सक्रीय आहेत.

"मुलगी सुप्रिया राजकारणात आली, पण ती तिच्या मनाने. मी तिला कधी सांगितलं नाही की तूच या क्षेत्रात यावंस. पण जेव्हा तिने ठरवलं, तेव्हा मी तिच्या निर्णयाचं स्वागत केलं."

शरद पवार यांच्या "लोक माझे सांगाती" या आत्मचरित्रात त्यांनी अनेक संकटनाट्यांचा सामना कसा केला, हे प्रामाणिकपणे मांडले आहे. त्यांच्या राजकीय कारकिर्दीत व व्यक्तिगत आयुष्यातील संकटांचा त्यांनी अत्यंत संयम, मुत्सद्देगिरी व दूरदृष्टीने सामना केला आहे. यामधून आपल्याला काही महत्त्वाचे बोध घेता येतात.

महाराष्ट्रात दुष्काळाची परिस्थिती ओढवली असताना शेतकऱ्यांच्या पाठीशी उभं राहण्याची जबाबदारी त्यांनी घेतली.जलसंधारण, सिंचन योजना आणि सहकार चळवळीचा उपयोग करून शेतकऱ्यांना आधार दिला. काँग्रेसमध्ये असताना नेतृत्वाशी मतभेद झाले. अखेर राष्ट्रवादी काँग्रेस पक्षाची स्थापना करावी लागली. मतभेद असूनही व्यक्तिगत द्वेष न करता वैचारिक स्थैर्य ठेवले. त्यांना कर्करोग झाल्याचे समजल्यावरही त्यांनी काम थांबवले नाही. उपचार घेत असतानाही देश-राज्याच्या कामात सक्रीय राहिले.

 शरीराला त्रास असला तरी मनोबल ठाम असेल तर कोणतेही संकट लीलया पार करता येते.विविध राजकीय प्रसंगात त्यांच्यावर आरोप झाले, बदनामी झाली. त्यांनी संयम राखत वेळ येताच सत्य उघड केले.सत्य आणि संयम यांची साथ असेल तर अफवा आणि आरोप क्षणिक ठरतात.

"लोक माझे सांगाती" हे शरद पवार यांचे आत्मचरित्र असून त्यामधून आपण अनेक महत्त्वाचे बोध घेऊ शकतो. हे पुस्तक केवळ त्यांच्या राजकीय वाटचालीचे चित्रण नसून, त्यामागील विचार, संघर्ष, वाचन, आणि समाजासाठी असलेली बांधिलकी दाखवते.

सतत शिकण्याची वृत्ती – शरद पवार यांनी विविध क्षेत्रात काम करत असताना वेगवेगळ्या लोकांकडून, अनुभवातून शिकण्याची वृत्ती ठेवली आहे.


राजकारणात संयम आणि दूरदृष्टी – अनेकदा विरोधकांशी मतभेद असतानाही त्यांनी संयम पाळला. राजकारणात दीर्घकालीन दृष्टिकोन कसा महत्त्वाचा असतो हे ते दाखवतात.


संघर्षातून घडलेली व्यक्तिमत्व – ग्रामीण पार्श्वभूमीतून येऊन त्यांनी राष्ट्रीय स्तरावर स्थान मिळवले, ज्यातून ‘संघर्ष हाच यशाचा मार्ग’ हे अधोरेखित होते.


प्रामाणिक कामगिरी – प्रशासन, शेती, उद्योग, शिक्षण, आरोग्य अशा अनेक क्षेत्रांमध्ये त्यांनी योगदान दिले. सर्व क्षेत्रात त्यांनी जबाबदारीने काम केले.


सामूहिक विचारसरणी – त्यांनी अनेकदा ‘मी’पेक्षा ‘आपण’ हाच दृष्टिकोन स्वीकारला, जो नेतृत्वासाठी महत्त्वाचा आहे.

ह्या पुस्तकातून तरुण पिढीने नेतृत्वगुण, जबाबदारीची जाणीव, आणि सार्वजनिक जीवनात सचोटीचा आग्रह याबाबत प्रेरणा घ्यावी.फक्त तरुण पिढीनेच नाही तर प्रत्येक माणसाने येतील बोध घ्यायला हवा .राजकीय दृष्टिकोनातून या पुस्तकाकडे न पाहता एक माणूस म्हणून शरद पवार कसे घडले याचा विचार करून या पुस्तकाचा अभ्यास करायला हवा . तेव्हा नक्की वाचा हे पुस्तक .पुस्तकाविषयी आणखी मी काय सांगणार .तुम्ही पुस्तक हातात घेतल्यानंतर हे पुस्तकच तुमच्याशी छान बोलायला लागेल .

शरद पवार यांच्या कार्यास माझे कोटी कोटी सलाम .धन्यवाद .


☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾

          

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा

Friday, April 18, 2025

पुस्तक क्र ५० कर्मवीरायण

 



वाचन साखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- ५१

पुस्तकाचे नाव - कर्मवीरायण

लेखकाचे नाव - अजित पाटील

प्रकाशन व आवृत्ती- संस्कृती प्रकाशन पुणे तृतीय आवृत्ती

पृष्ठे संख्या– १८०

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ २००

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

५१ ||पुस्तक परिचय

कर्मवीरायण

अजित पाटील


           इवल्याशा रोपट्याचा आज वटवृक्ष झालेला आपण पाहिला आहे .

पण पाहणं आणि करणं यात खूप फरक आहे .रामाची सीता रावणाने पळून नेली त्यामुळे रामायण घडले . तसेच रयतेच्या गोरगरीब लेकरांसाठी शिक्षणाची दारे खुली करून दिली त्यामुळे कर्मवीरायण घडलं .हे कर्मवीरायण घडवून आणणारे दुसरे तिसरे कोणी नसून ते होते आपले लाडके अण्णा कर्मवीर भाऊराव पाटील .

"कर्मवीर" म्हणजे असा योद्धा जो शब्दांनी नव्हे तर आपल्या कर्मांनी समाजात परिवर्तन घडवतो. कोणत्याही अडचणींना न घाबरता, संकटांवर मात करत, तो आपल्या ध्येयाच्या दिशेने न थकता चालत राहतो. त्याचं आयुष्य म्हणजे परिश्रम, संघर्ष आणि आत्मविश्वासाची प्रेरणादायी कहाणी असते.आणि अशीच प्रेरणादायी कहाणी आपल्या कर्मवीर भाऊराव पाटलांची आहे .भारत सरकारने त्यांना पद्मभूषण हा सर्वोच्च पुरस्कार देऊन गौरवीत केले .आज आजोबांसाठी त्यांच्याच नातवाने म्हणजे अजित पाटील यांनी आपल्या वडिलांकडून कर्मवीरांची माहिती हळूहळू घेऊन त्यांचा वारसा चालवत हे छान पुस्तक शब्दबद्ध केलं .

आपल्या या पुस्तकाच्या प्रवासाबद्दल लिहिताना ते म्हणतात,

मी लिहिलेल्या आणि मॅकमिलन प्रकाशनानं प्रसिद्ध केलेल्या 'माणसातील देव' या पुस्तकाला अभूतपूर्व यश मिळालं. या पुस्तकात मी कर्मवीरांचं कौटुंबिक जीवन रेखाटलं आहे. यानंतर कर्मवीरांच्या जीवनावर दुसरं काही लिहावसं वाटत नव्हतं. पण 'माणसातील देव'चा लेखक हा लेखनकलेत जसा प्रवीण आहे तसा वक्तृत्व कलेतही प्रवीण असावा असं समजून मला भाषणाची निमंत्रणं यायला सुरवात झाली. परंतु मी निश्चितच श्रवणीय नाही हे मला माहित असल्याने कर्मवीरांविषयीच्या लेखनातच आपण परत रमावे असे वाटू लागले. यातूनच कर्मवीरांच्या कौटुंबिक जीवनाबरोबर सामाजिक व शैक्षणिक क्षेत्रातील कर्मवीरांसंबंधी लिहावं अशी उर्मी मनी दाटली. मग कर्मवीरांविषयी पुस्तके वाचू लागलो. त्या बरोबरच कर्मवीरांना पाहिलेल्या ज्या काही थोड्या व्यक्ती आहेत, त्यात माझे वडील आप्पासाहेब व आई सुशिलाबाई यांच्याकडून कर्मवीर जाणून घ्यायचा प्रयत्न सुरू केला. मी जसं जसं कर्मवीर आण्णांना समजावून घेऊ लागलो तस तसं त्यांच्यात गुंतून पडलो आणि समजून आलं की, आपले आजोबा प्रचंड महान आहेत ! त्यांच्या कुटुंबात जन्माला आलो म्हणून मला स्वतःचाच अभिमान वाटू लागला आणि आपण किती भाग्यवान आहोत हे समजलं. पण त्याचबरोबर त्यांच्या घराण्यात जन्माला येऊनही आपण सामान्य आहोत ही भावना त्रास देवू लागली.


कर्मवीरांच्या संदर्भातली पुस्तकं वाचल्यानंतर जाणवलं की ही सर्व पुस्तके आपआपल्या परीनं चांगली आहेतच, परंतु या पुस्तकांनी सर्वसामान्यांना कर्मवीर पुरेसे उमजत नाहीत, समजत नाहीत. मग वाटलं जर आपल्याला सोप्या भाषेत लिहिण्याची कला अवगत आहे तर मग सर्वसामान्यांना समजतील असे कर्मवीर त्यांच्यापुढं का उभं करू नयेत?

आणि याच हेतूने त्यांनी त्यांच्या भाषेत सर्वसामान्यांना समजतील असे कर्मवीर या पुस्तकातून आपल्यासमोर साकारले आहेत.

सर्वात गौरवाची बाब म्हणजे संपूर्ण आशिया खंडात सर्वात मोठी शिक्षण संस्था असलेली ही रयत शिक्षण संस्था माझ्या साताऱ्यात आहे याचा मला अभिमान आहे. माझे शिक्षण याच संस्थेच्या विद्यालयात झालेल आहे. त्यामुळे कर्मवीर जयंती म्हणजे आमच्यासाठी आनंदाची पर्वणीच .या संस्थेत शिक्षण घेतल्यामुळे कर्मवीर आमच्या नसानसात भिनलेले आहेत .

ज्यांना अजूनही कर्मवीर समजले नाहीत त्यांनी हे पुस्तक आवर्जून वाचावं .फक्त भाषण निबंध लिहिण्यासाठी पुस्तक वाचायचे नाही तर त्यातून आपल्यालाही काहीतरी बोध घेता यावा आणि या आदर्श व्यक्तिमत्व आणि किती कष्ट घेतले याचीही प्रचिती आपल्याला येते .

शितल लेखक डॉ . आनंद यादव या पुस्तकाबद्दल म्हणतात,

प्रा. अजित पाटील यांनी 'कर्मवीरायण' हे आदरणीय कर्मवीर भाऊराव पाटील यांचे विस्तृत चरित्र लिहून एक मोठे समाज कार्य केले आहे. आजवर खरे तर कर्मवीर अण्णांची वीस पंचवीस तरी चरित्रे त्यांच्या भक्तांनी, हितचिंतकांनी लिहिलेली आहेत. ही चरित्रे लिहिण्यामागे त्यांचे हेतू समाजसेवेचेच होते. अण्णांच्या समाज कार्याचे अनेक पैलू मराठी समाजाला उलगडून, उकलून दाखवावेत, हाच त्यांचा उदात्त हेतू होता. प्रा. अजित पाटील यांनीही त्याच हेतूने हे चरित्र लिहिले असले तरी 'कर्मवीरायण'ला एक वेगळी सुवर्ण कला कांती प्राप्त झालेली आहे. त्यांच्या या चरित्रातील विविध पैलूचे अनेक उपपैलू उलगडत गेल्यामुळे अण्णांच्या कार्याच्या वटवृक्षाला भरघोस, डेरेदार आकृतिबंध प्राप्त झालेला आहे.

खरोखर आपल्याच घरातल्यांनी आपल्यावर एखादं पुस्तक लिहिलं तर त्यात सगळे बारकावे येतात असेच सर्व बारकावे अण्णांच्या जीवनातील या पुस्तकात आलेले आहेत.

या पुस्तकात अजित पाटील सरांनी कर्मवीरांच्या जीवनातील पूर्वकाल त्यांचा जन्म बालपण आणि त्यांचे एवढे मोठे शैक्षणिक कार्य आपले शब्दात अतिशय सुंदररीत्या मांडलेले आहे. ऋण फिटता फिटेना या भागात त्यांनी कर्मवीर आण्णांविषयी कृतज्ञता व्यक्त केली आहे .खरोखरच अण्णांचे ऋण कधीच भेटणार नाहीत .त्यांच्या माहीत नसलेला एक छानसा किस्सा कौटुंबिक आहे या पुस्तकातील तो मी सांगते . भाऊरावांना तीन अपत्य थोरले आप्पासाहेब मधल्या शकुंतलाबाई आणि धाकटी बेबी यापैकी बेबी चार पाच वर्षाचे असतानाच गेली. भाऊरावांचं आपल्या आपत्यांकडं बिलकुल लक्ष नव्हतं .लक्ष्मीबाई या सर्वांची काळजी घ्यायच्या. पण लक्ष्मीबाई गेल्यानंतर आप्पासाहेबांना इतर मुलांबरोबर शाहू बोर्डिंग मध्ये ठेवण्यात आले. तर मुलांसारखीच त्यांनाही तशीच वागणूक दिली जायची. शकुंतला बाई यांना मात्र कधी महिला आश्रमात तर कधी श्राविका आश्रमात त्यांची रवानगी करण्यात आली. काही दिवसानंतर त्यांचे लग्न करण्यात आले. 

शकुंतलाबाईंचं लग्न झाल्यावर व त्यांना मुलंबाळं झाल्यावरही भाऊरावांनी कधीच लक्ष दिलं नाही, याची त्यांना आजही खंत वाटते. त्या अधून मधून वडिलांना भेटण्यासाठी सातारला येत. अशाच एकदा त्या सातारला आल्या होत्या. त्यांच्या हातात सोन्याच्या बांगड्या होत्या. त्या त्यांच्या पतीनं मोठ्या हौशेनं केल्या होत्या. त्यांच्या हातातल्या त्या सोन्याच्या बांगड्या बघताच भाऊरावांचे डोळे लकाकले. त्या वेळी ते आणि त्यांची संस्था आर्थिक अडचणीत होती. त्यांनी शकुंतलाबाईंना विचारलं,

'काय गं बांगड्या सोन्याच्या का?'

'होय.'

'जरा वाकड्या झालेल्या दिसतात.'

'हो वापरुन वापरुन तशा झाल्या असाव्यात.'

'दे काढून मी त्या नीट करून आणतो.'

तसं शकुंतलाबाईंनी त्या आनंदानं काढून भाऊरावांच्याकडं सुपूर्त केल्या. त्या वेळची त्यांच्या चेहऱ्यावरची खुषी शकुंतलाबाईंना समजली नसावी. भाऊरावांनी त्या बांगड्या विकल्या आणि त्यातून तुकाराम माने या विद्यार्थ्यांची इंजिनिअरींगची फी भागवली. शकुंतलाबाईंच्या हातातून निघालेल्या सोन्याच्या बांगड्या परत कधीच त्यांच्या हातात पडल्या नाहीत.

म्हणजेच आपले लेकीच्याही सोन्याचं त्यांनी इतर मुलांच्या शिक्षणासाठी खऱ्या अर्थाने सोनं केलं. असे आमचे सोन्यासारखे भाऊराव. यांच्या विषयी किती सांगायचे किती बोलायचं. कर्मवीर अण्णा याच शब्दात सारा विश्व सामावल आहे. कर्मवीर अण्णांच्या मृत्यूनंतर रयत शिक्षण संस्थेचा प्रवास कसा झाला याचीही माहिती या पुस्तकात अजित पाटील सरांनी दिलेली आहे. शेवटी कर्मवीर भाऊराव पाटील यांचा जीवनपट या पुस्तकात दिलेला आहे. असे हे बहुमोल पुस्तक माझ्या संग्रहालयात आहे याचा मला खूप अभिमान आहे. याहीपेक्षा कर्मवीर अण्णांची रयत शिक्षण संस्थेची मी विद्यार्थिनी आहे याचा मला सर्वांना अभिमान आहे. अण्णांविषयी मी एक कविता लिहिली आहे .त्यांच्याविषयी त्यातून एवढेच वाटतं ,

कष्ट अपार तुमचे

विसरणार नाही आम्ही

आमच्या मन मंदिरातील

कर्मवीर देव तुम्ही

आमच्यासाठी माणसातील खरा खुरा देव तुम्हीच आहात. तुम्हाला माझे आणि माझ्या लेखणीचे कोटी कोटी वंदन. आदरणीय अजित पाटील सरांचे हे पुस्तक वाचायला मात्र विसरू नका. 

धन्यवाद.

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾    

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा