पुस्तक क्र . १०७ मी एक स्वप्न पाहिलं

 

वाचनसाखळी समूह महाराष्ट्र राज्य

पुस्तक परिचयकर्ता- सौ अंजली शशिकांत गोडसे शिर्के मर्ढे सातारा

पुस्तक परिचय क्रमांक- १० ७

पुस्तकाचे नाव - मी एक स्वप्न पाहिलं

लेखकाचे नाव - डॉ.राजेंद्र भारूड  

प्रकाशन व आवृत्ती-दीपस्तंभ प्रकाशन जळगाव

पृष्ठे संख्या– १६२

किंमत /स्वागत मूल्य-- ₹ १३०

📖✒️📚📚📚📚📚📚📚📚📚

१०७||पुस्तक परिचय

मी एक स्वप्न पाहिलं

डॉ.राजेंद्र भारूड IAS

"मी एक स्वप्न पाहिलं - डॉ. राजेंद्र भारूड" या पुस्तकात आदिवासी पाड्यावर जन्मलेला एक मुलगा, आपल्या जिद्दीने डॉक्टर होतो, आयएएस होतो आणि समाजासाठी दिवसरात्र कार्य करतो, ही प्रेरणादायी कहाणी मांडलेली आहे. 

डॉ. राजेंद्र यांचा जन्म साक्री तालुक्यातील एका छोट्याशा आदिवासी पाड्यावर. झोपडी, चुलीवरचा भात, डोक्यावर कर्ज, आणि घरात शिक्षणाचं नावही नाही.

परंतु त्यांचं भाग्य बदललं, कारण त्यांच्या आईने ठरवलं – "माझा मुलगा शिकणार!"

विजेचं दिवा नव्हता, पण डोळ्यात आशेचा उजेड होता.

पायात चप्पल नव्हती, पण पावलात स्वप्नांची दिशा होती.

म्हणूनच तो मुलगा झाला – डॉक्टर आणि आयएएस अधिकारी!

या प्रेरणादायी पुस्तकातील मुख्य विषय पुढीलप्रमाणे 

गरीबी, संघर्ष आणि जिद्द:

आदिवासी पाड्यावर अत्यंत हलाखीच्या परिस्थितीत वाढलेला राजेंद्र भारूड यांचा प्रवास – विना वीज, विना पंखा, विना शाळेच्या सोयी – यामधून पुढे जाण्याची जिद्द दाखवते.

आईचा प्रभाव:

त्यांच्या आईचा त्यांच्यावर असलेला प्रचंड प्रभाव, तिने केलेला संघर्ष आणि शिकवण हे पुस्तकाचे भावनिक केंद्रबिंदू आहे.

शिक्षणाची ताकद:

त्यांनी वैद्यकीय शिक्षण पूर्ण करून डॉक्टर पदवी मिळवली आणि नंतर आयएएस अधिकारी होण्याचा निर्णय घेतला, हे दाखवते की शिक्षण कशाप्रकारे जीवन बदलू शकते.

समाजसेवा आणि नेतृत्व:

आयएएस अधिकारी झाल्यावर त्यांनी आदिवासी भागात केलेली कामं – मद्यबंदी, शिक्षणवाढ, आरोग्य चळवळी – या सर्व गोष्टी लोकनेते म्हणून त्यांची ओळख निर्माण करतात.

प्रेरणा:

हे पुस्तक वाचणाऱ्याला स्वप्न पाहण्याची आणि ती सत्यात आणण्याची प्रेरणा देते.

या पुस्तका खूप प्रसंग लढण्याची प्रेरणा देणारे आहेत. 

राजेंद्र लहानपणी शाळेच्या पहिल्याच दिवशी जातो. त्याच्याजवळ वह्या-पुस्तकं नाहीत. शर्टला बटन नाहीत, पायात चपला नाहीत, पण डोळ्यात मोठं स्वप्न आहे.

आई त्याला डोक्यावरून हात फिरवते आणि म्हणते:

"तू शिकला तर आपलं आयुष्य बदलेल. शिक्षण हाच आपला देव आहे!"

आईच्या विश्वासाने राजेंद्रच्या मनात शिक्षणाची ज्योत तेव्हाच पेटते.

एमबीबीएस झाल्यावर ते UPSC ची तयारी करत होते. वीज नसल्याने दिवा लावून, कधी उंदीर फिरणाऱ्या खोलीत, कधी भिंतीवर लिहित लिहित त्यांनी अभ्यास केला.

"परिस्थिती नाही, तर माझी चिकाटी माझी ताकद होती."

साधनांची कमी असूनही संधी मिळवायची जिद्द असेल तर यश शक्य आहे.

एमबीबीएस झाल्यानंतर त्यांनी शहरात जाऊन कमावण्यापेक्षा आदिवासी भागातच रुग्णसेवा केली. चिखलात चालत, रात्रभर वाट धरत ते आजारी माणसांकडे पोहोचत.

"मी त्यांच्या जगण्यातूनच मोठा झालो. आता त्यांच्यासाठीच जगायचं ठरवलंय."

सेवा हेच खरं जीवन आहे.

"मी एक स्वप्न पाहिलं" हे केवळ आत्मचरित्र नाही, तर "मुलगा कोणताही असो, स्वप्न मोठं असेल तर आकाशही जवळ आहे" हे सांगणारं आयुष्याचं सजीव उदाहरण आहे.

डॉ. भारूड यांनी डॉक्टर झाल्यानंतर शहरी सुख सोडून आदिवासी रुग्णांसाठी रात्र रात्र चालत सेवा केली.

UPSC पास करून अधिकारी झाल्यानंतर त्यांनी दारूबंदी, शिक्षण, आरोग्य चळवळी उभ्या केल्या.

ते म्हणतात:

"मी गरिबीत जन्मलो, पण माझा विचार श्रीमंत होता."

या पुस्तकातील शब्द म्हणजे केवळ अक्षर नव्हे,

तर अश्रूंनी पुसलेलं भूतकाळाचं आरसपानी चित्र!

दारिद्र्याच्या अंधारात दिवा झाला तो शिक्षणाचा.

अडथळ्यांच्या वावटळीतही सरळ उभा राहिला तो निर्धाराचा.

पायात चप्पल नव्हती, पण विचारात उंच शिखर होतं!

हे पुस्तक म्हणजे…

जाणिवेचं जागरण आहे – समाज झोपलेला असताना एक तरुण जागा होता.

स्वप्नांची मशाल आहे – जी अंधाराच्या छातीत पेटलेली आहे.

तरुणांसाठी मंत्र आहे – "जिंकायचं असेल तर, आधी स्वतःवर विश्वास ठेवा!"

"जिथे वीज नव्हती, तिथे बुद्धी उजळली...

जिथे शाळा नव्हती, तिथे ज्ञानाची गंगा वाहू लागली...

चिखलाच्या पायवाटेवर चालणारा एक मुलगा, एक दिवस IAS च्या सिंहासनावर बसला!"

हे केवळ यशाचं पुस्तक नाही, तर स्वप्नांच्या उडणाऱ्या पंखांची गोष्ट आहे –

"मी एक स्वप्न पाहिलं" हे पुस्तक म्हणजे दुर्दम्य इच्छाशक्तीची, आईच्या त्यागाची, आणि समाजासाठी प्राणपणाने झगडणाऱ्या पुत्राची प्रेरणादायी गाथा आहे.

हे पुस्तक त्यांनी का लिहलं हे त्यांच्या मनोगतामध्ये सांगताना म्हणतात ,

वादळ वाऱ्यांनी घोंघावणाऱ्या माझ्या जीवनात एखाद्या पुस्तकाची निर्मिती होईल, असे मला स्वप्नातही वाटत नव्हते. २०११-१२ साली जेव्हा यु.पी.एस.सी.च्या परीक्षेमध्ये पहिल्याच प्रयत्नात उत्तीर्ण झालो, त्यावेळी दीपस्तंभचे कार्यकारी संस्थापक व माझे जवळचे मित्र श्री. यजुर्वेद्र महाजन सर यांनी मला माझे आत्मचरित्र लिहिण्यास सूचविले. पण मी त्यांना सांगितले की, आत्मचरित्र लिहिण्याएवढा मी मोठा माणूस नाही. माझ्या जीवनात आत्मचरित्र लिहिण्यासाठी असे काही महान कार्यही मी केले नाही. पण सरांनी म्हटले की, तुझा जीवनप्रवास ग्रामीण व आदिवासी भागातील तरूणांना प्रेरणादायी ठरेल. त्यामुळे आपण स्वतःसाठी नाही, तर दुसऱ्यांसाठी लिहू.

दुसऱ्यांना प्रेरणादायी ठरेल असे हे लिखाण .

मनाला भावलेलं अतिशय सुंदर असे हे पुस्तक. प्रत्येक माणसाने वाचलंच पाहिजे. आपल्याला वाटते आपल्या आयुष्यात खूप दुःख आहे पण इतरांच्या आयुष्यातील दुःखही आपल्यापेक्षा खूप मोठ असते. या साऱ्याची प्रचिती या पुस्तक वाचनातून आपल्याला येते. पुस्तके हेच खरे आपले मित्र असतात हे यावरून जाणवते. 

राजेंद्र सरांची माय आणि मोठ माय या दोघींमुळे हे उत्तुंग व्यक्तिमत्व घडले. त्यांच्या आयुष्यात आलेले सर्व शिक्षक त्यांना योग्य मार्गदर्शन करून गेले यामुळे शिक्षकांचा ते आवर्जुन उल्लेख करतात.याचा विशेष अभिमान वाटतो .प्रत्येकाने वाचावं आणि आपल्या संग्रही काळीज कुपीत ठेवावं असं हे पुस्तक .

धन्यवाद .

☘️🍂☘️🍂☘️🍂☘️🍂🌾🎋🌾        

सौ . अंजली शशिकांत गोडसे (शिर्के )

मु.पो मर्ढे ता . जि सातारा